Blog 9; Suikerziekte & Skûtsjesilen.

Week Blog 9.

week 29 en week 30 van de zwangerschap.

Lieve Lezers,

De SKS drukte is volop begonnen en dat is te merken, boottoeristen en vakantiegangers overal.

De dagen op het werk worden steeds pittiger ik begin het nu ook lichamelijk te merken door steeds meer druk op mijn buik te voelen.

Dinsdags plan ik meestal mijn ziekenhuis tripjes en zoals gewoonlijk ging ik nu weer naar mijn gynaecoloog voor weer een controle.

Deze week moesten we ook nog naar de lactatiekundige, z’n vrouw die je alles verteld wat je wil weten over borstvoeding en waar je al je vragen kunt stellen.

Heel fijn maar voelde me er behoorlijk doelloos want ja ik geef nu nog geen borstvoeding en had ook nog geen idee hoe dat werkt.

En ja, voor doen kan ze het ook niet, wat nogal logisch is.

maar goed toch nog wel wat onzekerheden weg kunnen halen en wat wijzer geworden, door het een en ander te vragen over dingen die ik had gelezen.

Daarna door naar de gynaecoloog en daar toch nog eens gevraagd hoe groot en zwaar de kleine man nu eigenlijk is.

Nou lengte kunnen ze niet echt meten maar gewicht meten ze door 3 afmetingen van o.a.;

het hoofdje, bovenbenen, en buikomvang.

Al met al kwam onze kleine prins uit op een forse 1600 gram wat nogal zwaar is voor het gemiddelde waar baby’s rond dezelfde tijd op zitten.

Normaal gewicht voor een baby van 29 weken is rond de 1400 gram en hier zat onze kleine Michelin prins dus dik 200 gram boven. ( ik noem het Michelin prins naar het bewuste Michelin logo poppetje, omdat ik vroeger er ook ongeveer zo uit zag en zoonlief deze kant ook op neigt te gaan)

Zo moeder, zo zoon dus blijkbaar.

Ik heb natuurlijk wel doorgegeven dat ik zelf bij de geboorte ook een dikke baby was (7,5 pond), maar toch voor de zekerheid wou ze het controleren .

Gek genoeg vond ik dat dikke onzin omdat ik onderbewust wel z’n gevoel had dat onze kleine man geen suikerziekte had.

Voor mijn gynaecologe genoeg redenen om eens te gaan checken of het kwam door puur toeval of omdat dit meestal word gelinkt aan kindjes die suikerziekte hebben (die wegen meestal ook iets meer).

Ik moest hiervoor dan een speciale bloedprik test doen, natuurlijk heb ik dat weer.

Degene die z’n beetje het meest panisch is voor bloedprikken moet dit weer ondergaan.

Ik haat naalden als het om bloedprikken gaat, piercings & tattoo’s geen probleem maar oh die verschrikkelijke bloedprikken.

Maar goed het is voor mijn kind dus het MOET.

Dat is ook de gehele zwangerschap mijn instelling voor alles, als het voor mijn kind is, dan gaan we tot het uiterste als het moet.

Dus afspraak maken bij het laboratorium poli om te komen prikken.

Dus ik vraag zo luchtig en onopvallend mogelijk of ik dan wel bij mijn favoriete prikster mag komen Ria omdat ik mega angsten heb voor bloedprikken.

Dat kon godzijdank en er viel een last van mijn schouders af.

Die dinsdag a.s. Moest ik dan nuchter verschijnen om te komen prikken, ook dat nog niet eten.

Kunnen ze het zwangere vrouwen nog moeilijker maken?!

Ik eet me soms s’ avonds vol omdat ik anders niet kan slapen en zag het al helemaal gebeuren dat werd weer een slapeloze nacht.

Is het niet maagzuur dan wel nuchter moeten komen in het ziekenhuis.

Wat een feest, maar goed wat moet dat moet.

Zegt die vrouw achter de balie, mevrouw het stelt niet zo veel voor het is een vingerprikje meer niet.

Nou gevoelsmatig viel er ongeveer 100 kilo van me af.

Wat een opluchting ik heb die vrouw misschien wel 10x bedankt voor het vermelden ervan.

Gerust gesteld maakte ik de afspraak af en liep met een iets lichter gevoel het ziekenhuis uit.

Die avond nog heerlijk koos kindloos feestgevierd op de Sneker Stappersavond tijdens de Sneek Week.

Samen met mijn lieve man, schoonzusje & zwager en zijn broer nog even flink feest gevierd met mijn zwangere buik.

Die dag erna met mijn super schattige tante zeggers naar de kermis gegaan ook weer z’n jaarlijks traditie dingetje, alleen dit keer kon ik natuurlijk niet meer mee alle attracties in.

Vonden de dames geen enkel probleem maar de spin onze favoriete familieattractie hoefde ik gelukkig niet over te slaan.

We hebben er een geweldige dag van gemaakt maar aan het eind van de dag merkte ik wel dat ik gesloopt was door z’n heftig dagje.

Het weekend van die week was het dan zover de SKS drukte was er van s’ morgens af aan in vol ornaat.

Zelfs een oud klasgenootje van me zag ik hierdoor ineens weer bleek een bemanningslid te zijn op het Woudsender skûtsje, en natuurlijk kon heit deze jongen ook wel.

Het zal ook eens niet anders die man kent bijna iedereen.

Maar al met al ging me het allemaal prima af, met hier en daar wel druk op de buik en dat werd gedurende de dag wel meer en op een gegeven moment ook aangegeven bij mijn bazin Christina dat ik even plat moest om de pijn te verlichten.

Gelukkig was hier alle begrip voor en met een opgelucht maar pijnlijke buik maakt ik dat ik thuis kwam, en ging snel op bed om de pijn zo het snelst te verlichten.

Na een uurtje kwam ik weer terug en knalde nog even een paar uurtjes door tot dat voor mij de dag erop zat.

Die dag erna was ik wel aardig gesloopt….

ik ben die avond ervoor nog redelijk vroeg op bed gegaan maar zwanger en dan in die drukte werken vergt schijnbaar toch iets meer energie dan ik gedacht had.

Gelukkig kon ik de maandags even bijkomen voordat ik dinsdags weer naar het ziekenhuis moest.

Maar maandags was ook die dag dat het zeilen op Woudsend was en heit was er dit jaar niet omdat die met mijn moeder op vakantie is naar Normandië, Frankrijk.

We zijn er met mijn schoonvader en schoonmoeder heen gegaan, maar dat voelde toch wel een beetje raar want dit was niet mijn heit waar we er nu mee naar toe gingen.

Daar aangekomen op de Yndijk dus eerst maar even naar Frankrijk toe gebeld om heit er toch een beetje bij te hebben.

Wilde het toeval dat de Sneker pan & Woudsend ook nog eens 1e & 2e lagen.

Ik kon dus ook nog eens goed nieuws brengen.

Lichtelijk een balletje opgegooid of hij eventueel vrijdag al weer thuis was en zo ja of hij dan mee wou naar het starteiland om daar onze heit/dochter dag in te halen.

Wil het toeval dat ze donderdags toch naar huis rijden was direct mijn vraag of ze dan niet een beetje eerder weg konden rijden zodat heit er toch nog bij kon zijn.

Nou dat moesten ze nog maar even overleggen want eigenlijk wilde moeders daarvoor niet een dag eerder naar huis toe komen.

Pfff zal nog eens melden dat ik ze mis zeg welke ouders gaan er dan ook 4 weken op vakantie ?!

Maar goed hopelijk zijn ze op tijd terug dacht ik maar.

Eind van de SKS wedstrijd van die dag werd Sneek de dag winnaar en werd Woudsend 2e dus mocht ik ook dat nog eens vertellen aan heit. Wow wat een dag en oh wat jammer dat hij er niet bij was. Jammer zeg echt meg balen.

S’ avonds nog naar de huldiging geweest in M.F.C. De Driuwpôlle waar Douwe visser van de Sneker pan de prijs in ontvangst nam.

Heel Woudsend stond op z’n kop van blijdschap en euforie omdat ze 2e waren, jakkes wat had ik dit graag met heit samen gevierd.

Rond 10 uur S’ avonds naar huis gegaan samen met vrienden waar we daar ook mee heen gingen.

Zoals verwacht de hele nacht niet een oog dicht gedaan i.v.m. De suikertest de dag erna en te weinig gegeten die avond.

Al met al ben ik rond 4 uur men bed maar weer eens in gestapt in de hoop dat ik nog even 2 uurtjes kon slapen.

Dat lukte gelukkig met diepe hoop dat ik me niet zou verslapen.

Ook dat gebeurde niet (zal de spanning wel geweest zijn).

Niet te vroeg opgestaan omdat ik toch niet mocht eten maar wel eerst eten gemaakt voor mee naar het ziekenhuis.

Een lekkere maaltijdsalade is het uiteindelijk geworden.

8 uur de trein vanuit Stavoren gepakt omdat ik rond 8.30 in het ziekenhuis moest zijn gelukkig mocht ik iets later komen i.v.m. Openbaar vervoer.

Had toch enig zins wel wat zenuwen wat nou als ik of de kleine man het wel hebben diabetes/suikerziekte en welke vorm….

het hield me onbewust toch behoorlijk bezig.

Ik had de laptop mee, het was de bedoeling dat ik tijdens het wachten even met de blog bezig zou gaan maar omdat ik zo duf als een slak was door slaaptekort en door het glucose drankje die ik na de eerste prik kreeg, is het er niet meer van gekomen.

Mijn excuses hiervoor lieve lezers, de intenties waren er wel maar de energie ontbrak gewoon.

Na de test rechtstreeks naar huis gegaan om daar nog een paar uurtjes op bed te gaan nadat ik in de trein de salade met een rotgang naar binnen had gesmikkeld.

Eindelijk Eten, voedsel oh wat had ik dit gemist.

Thuis aangekomen toch maar eens met het ziekenhuis afdeling gynaecologie gebeld het feit dat ik een week moest wachten op de uitslag terwijl mijn zoon misschien diabetes/suikerziekte zou kunnen hebben zat me niet lekker en wou het liefst vandaag nog weten hoe de uitslag was omdat ik al had gezien dat s’ morgens de uitslag ook vrij vlot eruit kwam.

De assistente zou het bespreken met de gynaecologe en dan zou ik terug gebeld worden.

Rond 5 uur s’ middags kwam het telefoontje met het verlossende antwoord dan eindelijk.

Mijn zoon en ik hebben geen suikerziekte of diabetes.

Mijn voorgevoel had dus toch gelijk maar was toch enorm blij dat het nu zwart op wit stond.

De uitslag in de Whatsapp aan de desbetreffende personen doorgegeven.

Woensdag avond stuurt mijn moeder ineens een berichtje dat ze thuis zijn.

Zonder dit te melden dat ze überhaupt al onderweg waren zijn ze nu ook nog eens eerder thuis, aan de ene kant prachtig want dit betekend dat heit dus dan vrijdag soort van mee zou kunnen naar het Skûtsjesilen als hij dat wil.

Maar mijn moeder zou mijn moeder niet zijn als er nog een verrassing achter weg zou komen.

Blijkbaar hebben ze ook al ineens katten in huis en niet 1 nee gelijk 2 natuurlijk.

Mijn moeder is zo iemand die dan zegt nooit meer huisdieren te nemen, en vervolgens bijna het hele asiel in huis haalt.

Eerder kwam ze al met het nieuws ineens een vijver en mega goudvissen te hebben (zal wel een midlifecrisis ding wezen), even later vertelde ze over 2 kittens die bij vrienden weg moesten en zij die dan wel wou overnemen, nu weet ik dat heit niks met honden en of katten heeft.

Dus ik keek heit toen aan of hij hierin wel iets te zeggen had en toen kwam de aap al rap uit de mauw, moeders had dit niet met heit besproken maar zelf besloten.

Dat vond heit niet leuk en zo kwam er een discussie op gang.

Bleek dit achteraf de katten van mijn zus te zijn waar ze op moest passen omdat die op vakantie is en dus katten en hond bij mijn ouders waren gedropt.

Die week dan toch maar eens verder gegaan in de babykamer die ik nu zou verven en verder aankleden met kleed en alle andere babyspullen.

Het resultaat bewaar ik nog even tot de kamer echt helemaal af is en dan laat ik het jullie zien.

Die vrijdags was gelukkig de dag dat heit en ik alsnog onze traditie voort konden zetten en we hadden afgesproken rond 1 uur die kant op te gaan richting starteiland.

Aangekomen in Sneek vroeg ik heit of we nog even snel langs de Action konden voor wat spulletjes voor op de babykamer, dat kon gelukkig.

Moeders zou ons daar bij de pont afzetten om vervolgens alsnog de kittens die ze had besloten te nemen op te halen uit Groningen.

Eenmaal aangekomen bij de pont merkte ik een euro prijsverhoging van de retour kaartjes,

niks bijzonders maar wel van die dingen die je opvallen.

Omdat ik allang blij was dat ik heit er bij had wilde en moest ik betalen vanuit mezelf.

Eenmaal over met de pont liepen we richting het T’ Foarûnder, voordat we door 2 dames van de Poiesz werden aangesproken of we ook appels wilden en die miste ik al bij aankomst van de pont, (voorheen stonden ze aan de betalende kant, nu andersom) ik nam er 2 aan voor heit en mij allebeide een appel en liepen door om op het overdekte terras een plaatsje zoeken.

Voor heit en mij drinken besteld en een borrelhapje, zien we daar Hans & Hieke lopen die gezellig bij ons kwamen zitten de rest van de middag.

De Sneker pan belande op een 3e plek die middag, de Sûdwesthoeke ging om & bij Drachten kwam de ambulance boot aan boord.

Grou werd kampioen, Heerenveen een verdienstelijk 2e plek en de Sneker pan behaalde met alle vernieuwingen van dien aan boord een mooie 3e plek.

Het was een middag met veel spanning en sensatie met genoeg belevenissen.

Ik had dit jaar al niet verwacht dat het podium zou worden gehaald omdat de Sneker pan een nieuwe mast en nieuwe zwaarden heeft en dat soort dingen moet je ruimschoots inzeilen meestal.

Maar desondanks hebben ze toch nog het podium gehaald en stonden er 2 Vissers te glunderen van blijdschap, met een debutant waar je U tegen zegt.

Als echte supporter wil je altijd het hoogst haalbare qua overwinning voor je supporterende partij, maar met alle vernieuwingen is dit schijnbaar het meest haalbare en gok ik erop dat het volgend jaar beter gaat.

Toen teruglopen naar de pont en terwijl wij wachten in de rij sta ik rustig een appeltje te eten die ik eerder van de vriendelijke Poiesz dames had ontvangen.

Appel op en gooide die in de bosjes, word ik daarna hard gestoken in mijn bovenbeen en roep au, en terwijl ik kijk zie ik een wesp zitten en sla hem rap weg maar merk dat ik te laat ben en het kwaad al geschiet is.

Shit en nu schiet er door mijn hoofd, de rij schoot ook maar niet op en belde mijn moeder al snel om te vragen of ze even langs de EHBO kon rijden om te vragen of het kwaad kon omdat ik ook zwanger ben maar moeders nam niet op. SHIT.

Ruben bellen vragen of die ons kan ophalen en even langs EHBO kan, gelukkig die neemt op en die kwam ons ophalen.

Eenmaal over snel naar het ziekenhuis gereden en daar gevraagd hoe of wat, ik werd gevraagd of ik allergisch was maar voor zover ik wist niet en kreeg ook geen symptomen.

Toch nog even gecheckt door een assistente en na een alcohol behandeling konden we weer naar huis.

Belde manlief of ik AUB Z.S.M. Naar huis wil komen omdat de posthoorn vol is gereserveerd.

Fuck, daar gaat mijn vrije dag dacht ik, ja is goed ik kom er aan zo snel ik kan, meld ik en hang op.

Eenmaal bij moeders en heit thuis kittens bekeken en daarna met heit richting Stavoren gereden met de babyspullen.

Snel de spulletjes afgezet thuis snel omgekleed en door naar de posthoorn om te werken.

Die avond begon de drukte omtrent de IFKS, eters en drinkers van verschillende skûtsjes dwarrelden binnen, leuk want op bijna elk T-shirt staat het logo en zo herken je dus vrij snel mensen.

Ik hou van deze periodes op het werk, normale Friese mensen met een passie voor de authentieke platbodemschepen die strijden om een prijs met meestal rond de 20 bemanningsleden.

De verbindende factor de Friese meren in dit geval is dan voor iedereen met of zonder boot een spektakel om naar te kijken en word door vele mensen als een leuk dagje weg bekeken.

Ikzelf ben door heit met zowel de SKS als de IFKS in aanraking gekomen en zou het nooit weer willen missen.

Ik ben er onderhand zo verliefd op dat ik er zelfs voor thuis blijf of als het even kan naar toe ga te kijken.

De passie om ooit eens mee te zeilen is er zeker, maar dat is iets voor later, want zwanger ga ik dat nu niet uit proberen.

Maar terug naar de werkvloer met verschillende IFKS gasten te dineren of aan de bar, maakt dat er een gezellige gemoedelijke sfeer hangt iedereen is vrolijk en in een leuke stemming vind ik.

Lekker dom ouwehoeren of even een serieus gesprek over het reilen en zeilen van een wedstrijd o.i.d. Kan dan allemaal en dat vind ik echt het leukste aan mijn werk op dat moment.

Helaas ging de zaterdag voor de kleine A’s en de grote A’s het zeilen niet door wat heel jammer was maar helaas door te veel wind en golfslag werd dit voor de wedstrijdleiding een te groot risico.

Het weekend vloog daarom ook voorbij en de maandags op Stavoren was er dus ook zomaar.

9.30- uur scherp weer aan het werk bij Restaurant de Kruitmolen, en alle IFKS gasten weer helpen aan wat drinken en eten.

Ik zal jullie later vertellen hoe deze dag verliep.

Al met al weer een bewogen weekje en genoeg te vertellen,

Tot de volgende frisse nieuwe blog.

Liefs Jolanda

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: