Weekblog 10; Skûtsjesilen & ijzergehalte test.

Lieve Lezers,

Hier weer een nieuwe weekblog die dit keer in het teken staat van nog steeds het Skûtsjesilen van de IFKS, terugkomst van de opslagspullen en de ijzergehalte test.

Lees alles uitvoerig in de nieuwe blog.

Week 31 van de zwangerschap.

Maandag 21 augustus 2017.

We begonnen de dag 9.30 en de verwachte drukte bleef in eerste instantie wat uit, alles kwam wat laat op gang door weinig wind die er stond.

Er zijn ook een aantal wedstrijden niet doorgegaan i.v.m. Te weinig wind.

Onze trots Marlies zeilt al een aantal jaar mee op de Lonneke een IFKS schip van Jilles Bandstra die mee doen in de B-klasse, en die moesten we die week dan ook een beetje in de gaten houden.

Dat ging een aantal dagen top totdat de app die ik van de IFKS had geïnstalleerd er weer eens mee ophield 2e jaar op rij.

Dus de laatste 3 a 4 dagen kon ik de uitslagen niet meer volgen en daar doet Omrop Fryslân ook niks mee helaas.

Ik zal jullie hier later meer over vertellen maar gun Marlies ook even rust om bij te komen van een intensief weekje zeilen en zuipen 😀

Ik heb tot ongeveer halverwege de middag meegeholpen op het werk en ben daarna naar huis gegaan.

Het was een prachtig mooie dag ik had alleen s’ middags de kracht niet meer om nog bij het skûtsjesilen te gaan kijken.

Dus na het werk men bed maar weer eens op gezocht.

Die week kwam al het spul van de opslagwoning boven de kroeg ook weer terug.

Wat een bende is je huis dan in 1 klap, als alles in circa 2 dagen even neer word gepleurd.

De bende direct schiften wat blijft en wat gaat weg.

Nou dat ruimde aardig op, al zag ik later door de bomen het bos niet meer en moederlief toch maar eens gebeld of ze nog wou komen helpen schiften.

Dat wouden ze wel dus einde van de middag kwamen heit en mama mij helpen gelukkig.

Aankomende week gaan we verder.

Dan krijgt de babykamer ook weer wat ruimte en kunnen we die ook netjes en goed inrichten.

Die week zou ik 2 afspraken hebben wilde het niet dat ik van 1 niet meer zeker wist of die nou wel of niet doorging, werd later gebeld van wel dus nieuwe afspraak gemaakt.

Die vrijdags moest ik weer naar het ziekenhuis voor controle, Nika mijn oudste tante zegger ging ook mee, en die was super benieuwd naar haar neefje hoe die nou daar in die buik zat.

Ze heeft haar ogen uitgekeken op de echo.

Toen vertelde de verloskundige dat we toch nog even voor het ijzer moesten bloedprikken.

Tuurlijk ik heb nog geen genoeg naalden gezien ook dat kon er nog wel bij.

Dat moest ook diezelfde dag nog dus hup dan maar in 1x door naar de prikpoli.

Nika is ook als de dood voor bloedprikken maar ging toch maar knap mee de prikkamer in, al zat ze wel bijna achterstevoren op de stoel zo naar vind ze het.

Nou vond ik dat we daardoor wel even wat lekkers hadden verdiend omdat we beide zo dapper waren geweest, dus op naar het roefke voor een lekker stukje taart, Nika koos voor een kwarktaart met aardbei gelei, ik voor een hazelnootgebakje.

Nou onderweg van de prikpoli naar het roefke zie ik een oom en tante die wij al jaren niet meer spreken sinds de scheiding van mijn opa&oma en na de dood van mijn oma heb ik ze ook nooit meer gezien.

Tot nu dus, nou tante Glenn zat achterstevoren op haar stoel ons na te kijken, dat vind ik dan grappig als ik dat zie gebeuren.

Heb er geen aandacht aan geschonken was druk met Nika in gesprek, vond dat ook veel leuker en belangrijker.

Best wel triest eigenlijk dat mensen zo met elkaar omgaan, en dat noemt zich volwassen.

Ga me er ook niet een minuut druk om maken, ben zulke mensen liever kwijt dan rijk als ze zo doen.

Eind van de middag mocht ik dan bellen om de uitslag van de ijzergehalte te horen en die was naar wat ik had verwacht alweer wat gezakt.

Gelukkig nog niet dramatisch erg om ijzertabletten te nemen gelukkig.

Dat scheelt weer een pilletje per dag, 6.2/6.3 was normaal voor mijn duur van de zwangerschap en ik zat nu op 6.8 dus niks ernstigs nog gelukkig, maar dit verklaarde natuurlijk wel de vermoeidheid.

Nu wat ander leuk nieuws nog 1 weekje werken, en dan mag ik lekker met zwangerschapsverlof en daar kijk ik echt naar uit.

Lekker niks meer hoeven behalve alleen nog maar leuke dingen doen, even pauze en bijkomen van de drukke zomer voordat onze kleine Michelin man zich voorstelt aan de wereld.

Ben er ook wel aan toe, mijn buik word steeds zwaarder en men voeten hebben het steeds sneller zwaar.

Mijn uithoudingsvermogen is ook op z’n laagste van wat ie ooit is geweest denk ik.

Binnenkort ook eindelijk mijn bolle buiken fotoshoot en daar heb ik zoveel zin in.

Hopelijk vind ik mezelf dan iets leuker dan ik nu vind, ben dat dikke vieze vadsige lijf wel een beetje zat namelijk.

Voor de rest zingen we tijd makkelijk uit de babykamer word nog steeds in gewerkt dus eindresultaat foto’s plaats ik later.

Het is nu overal een grote bende dus nu foto’s maken is niet heel verstandig haha.

Meer nieuws heb ik momenteel niet.

De rest bewaar ik voor volgende week anders heb ik dan niks meer te vertellen haha.

Tot de volgende blog lieve lezers, echo week 31

Liefs Jolanda.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: