Blog 13; Een hectisch weekje zoals altijd…

Weekblog 13, week 34 v/d zwangerschap.

Lieve Lezers,
weer een heel bewogen weekje met altijd de juiste hoeveelheid hectiek.
Geboorte, zieke hond, metamorfoses van het haar, zwangerschap perikelen, nieuwe rages bij de fysio, het komt allemaal aan bod deze week in de blog.
Ik hoop dat jullie weer smullen van dit nieuwe verhaal.

Liefs Jolanda

Zondag 10 september 2017.
Anouschka mijn allerbeste vriendinnetje is bevallen van een Dochter genaamd Evelina 😀 😀
16:50 geboren te Lelystad 3780 gram en 51 cm, en het is een pracht van een meid 😀
Supertrots ben ik op haar en haar dochter en stiekem verliefd op dit prachtige meisje!!!
Moeder en dochter maken het goed!

Een dubbele lading die dag want ons lieve hondje lady ging helaas niet zo goed.
Zondags leek het hard achteruit te gaan met onze dierbare hond Lady, en na al enige tijd tegen een incontinente hond aan te staan kijken is nog tot daar aan toe maar toen ze eten begon te weigeren begonnen bij mij de alarmbellen rinkelen.
Ik heb daarop direct manlief op de hoogte gesteld van dit probleem en even later de Dierenarts om een afspraak te maken voor de maandags.
Het zag er behoorlijk naar uit alsof haar laatste uurtjes waren geteld en dus begon de spanning bij manlief en mij behoorlijk toe te nemen en de zorgen ook.
Wat nou als en al dat soort dingen, maar kwaliteit van leven staat bij ons hoog in het vaandel dus gaat het echt niet meer en is het voor haar beter dan zouden we haar laten gaan.
Oh ja die nacht is de wc ook nog eens verstopt geraakt en met een zwangere blaas kan je je vast al voorstellen dat ik hier niet heel blij van werd.

Maandag 11 september 2017.
Rond 14.00 uur stond de man van de rioleringsbedrijf van der velde uit omgeving Groningen op de stoep en werd er geconstateerd dat de beerput vol zat.
Ja niet zo gek met al die regen en verbouwing net achter de rug.
Maar na doorspoelen met hoge druk was het gelukkig snel verholpen en kon ik weer naar het toilet.
Daarna weer eens gewogen en een schone 75.1 kilo, ik voelde me al een walvis maar dat werd weer even letterlijk beaamt door mijn lieve weegschaal.

Maar maandag avond half 8 was het dan zover, Rogier onze Dierenarts constateerde wat ik al vermoede dat haar tepel waar een langzaam groeiende tumor in zit, ontstoken en warm was en dat ze hoge koorts heeft.
Dit alles bij elkaar is natuurlijk niet best voor een hond van 11 jaar, en artrose was wel iets waar we rekening mee moesten houden op haar leeftijd.
Voor de incontinentie en de koorts + ontsteking heeft ze 2 spuiten gehad namelijk antibiotica en een pijnstiller die werken tot die Woensdags en dan moest ze pillen bijgevoerd krijgen tot dat de kuur op is, mocht ze dan een terug val krijgen of verbeterd de situatie niet dan is het dan waarschijnlijk alsnog einde verhaal voor ons dametje.
Dit hopen we natuurlijk niet en we gaan ons uiterste best voor haar doen.
Maar wel met kwalitatief leven vooropstaand voor haar.
We hebben de Dierenarts onze zwangere situatie ook verteld en dat we liever niet met een maand hier weer terug kwamen, maar volgens hem was er een goede mogelijkheid dat ze hiervan zou herstellen, en dus gaan we het proberen voor haar!
Want wat zou het toch een pracht zijn als ze ons kleine mannetje nog mee kan maken!
Wat zou ik daarvan genieten!!!
Maar voor nu is het afwachten en hopen dat de medicatie aanslaat en dat ze geen terugval krijgt.

Dinsdag 12 september 2017.
S’ morgens toen ik beneden in de woonkamer kwam eerst Lady weer gecheckt en die was gelukkig oké, ze had zelfs voor het eerst in weken niet in huis geplast.
Er zat ook direct meer leven in toen ik haar riep om een plasje te komen doen, een behoorlijke opluchting kan ik je vertellen want wij maakten ons behoorlijk zorgen over ons dierbare meisje!
Jan en ik zijn beide verkocht en zo verschrikkelijk gehecht aan haar dat het behoorlijk aan het hard ging dat ze zo aftakelde!
Gelukkig hebben de spuiten snel hun werk gedaan en leek ze al zoveel beter dat ik eerst de Dierenarts heb gebeld om ze te bedanken voor het redden van mijn hond.
Wat was ik blij heb de tranen in mijn ogen gehad zo blij!
De dierenarts was blij te horen dat er ook eens positief werd gebeld en dat de medicatie zo snel aansloeg, een positief effect!
Nog het e.e.a. Gevraagd over de medicatie die we de avond ervoor hadden meegekregen en toen weer opgelucht en ontzettend blij opgehangen.
De rest van de dag lekker rustig aan gedaan en wat in huis om gescharreld.

Woensdag 13 september 2017.
Die dag begonnen met de medicatie voor Lady dus doseringen klaargezet voor 2 voedingen, omdat ik er s’ avonds niet zou zijn zodat jan het makkelijk kon voeren.
Lady snel haar eten en medicijnen gegeven en tas rap ingepakt voor alweer het Zwangerschaps- zwemmen, toen snel even broodjes gesmeerd voor onderweg en op de fiets opgestapt naar de trein.

Om 11.15 had ik een afspraak bij de kapper, Kapsalon Oosterom van Sjoukje Dijkstra.
In Sneek even snel tassen gedropt bij moeders thuis en even snel gekletst en toen door naar de kapper.
Sjoukje ken ik al van jongs af aan omdat we heel stom toevallig toen in dezelfde rijlessen van de manege zaten.
Ik heb Sjoukje altijd wel wat gevolgd via de sociale kanalen die er toen en nu waren, maar toen ik hoorde dat ze haar eigen kapsalon was begonnen heb ik met mezelf afgesproken ooit eens bij haar langs te gaan.
Nou is deze bekwame dame, heer en meester in de Balyage techniek/ kapsels en dus heb ik hier lang over zitten nadenken of dit iets voor mij is, of het bij me zou staan e.d.
Na lang wikken en wegen, ook vanwege het financiële plaatje heb ik toch een keuze kunnen maken uit 2 behoorlijke pittige kapsels!
Een ware metamorfose zou het gaan worden.
Al met al heeft deze afspraak bij haar 6 uren geduurd, een behoorlijk lange zit kan je gerust zeggen en dat vonden mijn bekken gedurende de afspraak ook niet heel prettig.
Gelukkig lag ik die avond toch weer in het zwembad dus kon ik het daar alweer redelijk snel ontspannen maar ik heb er behoorlijk last van gehad.
Al met al was ik €127,80 kwijt voor dit kapsel, klinkt heel duur maar gezien de tijd en de middelen die in mijn haar zijn gegaan is dit nog wel acceptabel en bij Sjoukje krijg je wel echt waar voor je geld heb ik gemerkt.
Ik heb daarbij ook nog een heerlijk geurend en voedend wonder oil aangeschaft voor het net gekleurde kapsel van €17,- dit omdat ik graag lang profijt wil hebben van mijn kapsel.

Ik had na dit lange zitten behoorlijk last van extreem veel vocht in mijn voeten en was bijna van plan om op blote voeten naar huis te keren.
Het enige wat mij dan nog helpt is een bak ijskoud water, voeten omhoog of dat soort dingen wekt alleen nog maar meer pijn op in mijn voeten helaas.
Best lastig want op slippers en elastische sandaaltjes na, is dat het enige wat ik momenteel nog pas aan mijn voeten.
Hopelijk is dat fenomeen vocht vasthouden in de voeten en handen snel afgelopen als ik eenmaal bevallen ben want prettig is dit echt niet.
Hetzelfde geld voor brandend maagzuur ook z’n irritant kwaaltje waar ik de laatste tijd extreem veel last van heb zowel overdag als s’ nachts.
Mega irritant kan ik je zeggen en helaas helpen rennie’s e.d. Niet bij mij, maar zelfs maagbeschermers van de Huisarts ook al niet meer wat deze laatste loodjes dus wel behoorlijk langdurig en onnodig zwaar maakt.
Vooral s’ nachts is dit een behoorlijk drama want om de 2 uur je bed uit moeten om maar weer een glas melk te moeten nemen om de maagzuur te moeten verlichten en weer naar de wc moeten is geen pretje aan het worden, en zo gaan de laatste 5 weken nog wel zwaar worden als je nachtrust behoorlijk verstoord is.

Om 7 uur werd ik door mijn lieve heit afgezet bij het zwembad, daar een pas aangeschaft voor een aantal lessen zwangerschaps- zwemmen en baby- zwemmen.
Alles word tegenwoordig duur zelfs een pasje voor 12 doelgroeplessen in het zwembad vond ik een behoorlijk prijskaartje hebben van €94,40.
Hier zitten dan 12 x een groepsles van €8,30 in, & 1x paskosten van €6,-
nu heb ik dat ervoor over omdat ik echt tot rust kom in het water en echt even een moment voor mezelf heb zonder constant getrappel of dat soort gedoe, maar ik kan me voorstellen dat sommige mensen dit er niet voor over hebben.
Geraldine de instructrice van de groep & is een jonge dame die heel bewust ons les geeft in ademhaling en ontspanning.
Superfijn en weet de groep ook te bevorderen.
Aan haar toestemming gevraagd om een foto te maken tijdens de les voor jullie lezers zodat jullie een idee hebben hoe dat er uitziet.
Gelukkig was iedereen gewillig om op de foto te gaan.
Ik kan dit soort lessen echt aan andere zwangere dames aanraden als je even wil ontvluchten van drukte en even heerlijk wil relaxen in het water.

Donderdag 14 september 2017.
Vanuit Sneek naar Workum gereisd om daar naar de Manuele therapeut te gaan.
Dat dit soort mensen er zijn is echt een godsgeschenk.
Niet om te overdrijven maar ik heb al veel fysiotherapeuten gezien, maar die kunnen gewoonweg niet wat een manuele therapeut kan, kraken, mobiliseren e.d. En dat is bij mij gewoon echt nodig.
Nu heb ik al een tijdje deze behandelaar, superfijne man die echt goed zijn vak verstaat maar hij kwam vandaag met iets nieuws aanzetten wat tegenwoordig een rage is onder fysiotherapeuten en schijnbaar dus ook manuele therapeuten namelijk het intapen.
Nu geloof ik in een heleboel dingen maar een stukje tape op mijn rug gaat echt niet ineens al mijn klachten verhelpen denk ik dan.
Maar goed je moet alles geprobeerd hebben voor je er kunt over oordelen.
Dus tape op mijn bekken.
Dit zou de problemen rond mijn heiligbeen en het SI-gewricht moeten bevorderen.
Dit was bij mij al in een behoorlijk pijnlijk stadium en normaal zou hij daar Dry Needling op doen maar i.v.m. Zwangerschap was dit niet mogelijk. Godzijdank!
Ik heb dat 1x eerder gehad en vond dat niet zo prettig, ook sloeg toen de naald al krom toen hij die er in plaatste.
Maar intapen dus rondom het SI-gewricht en het heiligbeen, en ik kan je zeggen dat ziet er behoorlijk komisch uit rond je poeperd, een foto zal ik jullie hiervan besparen.
Het zal mij benieuwen of dit moet helpen maar goed we zullen het zien.
Volgende week zal ik jullie het resultaat vertellen.

Eenmaal thuis zag ik dat we weer mensen voor de renovatie over de vloer hadden voor ditmaal een geheel nieuwe voordeur.
Dit was ook wel hard nodig hoor en het is dit keer 1 met mat glas en iets minder tocht doorlatend dan de oude en hij maakt ook nog eens minder geluid als je de deur dicht smijt, ook wel eens fijn.

S’ middags bij de stoelgang wat bloed verloren en aanvankelijk dacht ik ja kan gebeuren door harde poepen of zo maar was wel Alert en als ik het gewone urineren nog zou tegenkomen dan zou ik toch maar even met het ziekenhuis bellen, en ja hoor de volgende plasbeurt was het er nog steeds dus hup ziekenhuis gebeld en de situatie uitgelegd.
Die wouden mij toch graag even zien ter controle dus of ik z.s.m. Langs kon komen……
Ja dan schiet de schrik wel even in je lijf maar ik had verder nog nergens last van, dus ik dacht nou Ja we zien het wel.
Dus snel Mem gebeld met de vraag of die meekon naar Sneek en gelukkig kon dat 2 uur s’ middags zou ze dan bij me zijn.
Mijzelf voorgenomen voor de zekerheid toch maar even de vlucht tas voor mij en de kleine man mee te nemen.
De zenuwen bij mij en manlief waren behoorlijk aanwezig, ik wist van gekkigheid niet meer wat ik nou moest pakken voor in de tas en manlief had ondertussen zijn lunch terug gegeven aan de wc pot.
Gelukkig was mem (moeder van mijn man) er al snel om mij te helpen, en ook die merkte de zenuwen bij ons beide.
Toen de tassen klaar waren snel in de auto gestapt en onderweg gegaan naar Sneek.
Eenmaal daar zou ik een CTG (hartfilmpje) krijgen, om te weten of het ook daadwerkelijk zover was dat de kleine man zich zou aanmelden maar gelukkig was dat niet het geval.
Een Doptone is een apparaat die meet de hartslag van je baby & de hoeveelheid harde buiken.
Het ziet er uit als een Senseo pad qua grootte en heeft aan de onderkant een soort magneet waar gel op komt voordat ze het op je buik leggen.
Deze apparaten worden op z’n plek gehouden door 2 elastieken banden.
1 Doptone werd bij de hartslag van de baby gelegd, en de andere rond de baarmoeder.
Zie hiervoor ook de foto!
Ik als mama kreeg nog een vingerpols-meter om, om de hartslag van mijzelf in de gaten te houden.
Na de controle van de verloskundige mocht ik dan ook weer gewoon naar huis.
Een gesprongen ader bij de anus was de diagnose, en iedereen kon weer opgelucht ademhalen.

Maar jeetje wat moet je dan ineens veel in werking zetten zeg, fotograaf bellen, werk van manlief bellen, heit bellen voor oppas van de hond, moeders bellen i.v.m. Bevallen.
Het was even behoorlijke hectiek, en heb mezelf nu al wel voorgenomen een brief te maken voor mezelf & stappenplan voor manlief.
Stel het is zover en ik ben niet zo capabel als vandaag om iedereen te bellen, dat manlief dat dan kan doen zonder al te veel vragen te hoeven stellen.
Ook de Vlucht tas moet nu officieel klaar gaan staan mocht het wel zover zijn dan niet nog eens alles te hoeven pakken.
Een bewogen dagje kan je gerust zeggen!!

Vrijdag 15 september 2017.
De hele dag lekker rustig thuis gezeten en met een Shopblog artikel aan de slag geweest.
Tussendoor lekker met de hond gewandeld.
S’ avonds nog een deel van de Bloom stoel opgehaald namelijk het eetblad die nog bij mijn collega Sabrina weg moest komen, waar wij de stoel en vele andere fijne spulletjes van hebben overgenomen.

S’ avonds kwam manlief met een nieuwtje thuis waar we al tijden op zitten te wachten, namelijk een ander huis.
Nu komen wij in aanmerking voor een woning iets verderop van ons huidige huisje, maar die woonkamer is niet heel veel groter maar heeft op de bovenverdieping wel 3 slaapkamers.
Groot dilemma dus want ja we zitten net in een gerenoveerd huis en wanneer komt er weer z’n woning op je pad…. A.s. Maandag maar even bellen met de Woningbouw om informatie te vragen want mijn uitgerekende datum kont natuurlijk ook steeds dichterbij.

Zaterdag 16 september 2017.
Moeders zou langskomen om te komen poetsen en dozen opruimen maar ja met eventuele verhuizing in het zicht hoeven we geen dozen meer uit te pakken en op te ruimen natuurlijk.
Dus op naar de Action in Workum en verhuisdozen halen zodat stel we horen maandag wel of het huisje kunnen krijgen, dan kunnen we direct inpakken en verhuizen.
Daarna zijn we de vlucht tas gaan pakken en de babykamer zover gereed maken stel de kleine man mocht zich voor die tijd aanmelden dan kan ie alvast in bedje liggen en is alles alvast klaar voor zijn komst.
Ook de box staat nu klaar voor zijn komst.
Stel we gaan wel verhuizen dan zijn dat de eerste dingen die over gaan naar het nieuwe huis.
Voor de rest vrij weinig gedaan i.v.m. Bekkenpijn.
S’ avonds lekker op de bank hangen, Douchen en op bed.
Samen met manlief nog even de eventuele woning besproken, wanneer zeggen we ja en wanneer nee.
Maandag eerst maar even met de woningbouw bellen en informatie aanvragen en dan eerst nog maar eens bezichtigen als het überhaupt al zover komt.

Zondag 17 september 2017.
Vaste prik op zondag is warme broodjes bij het ontbijt, dus dat betekende voor vandaag saucijzenbroodjes als ontbijt.
De hele dag zondag/pyjamadag gehouden, lekker met de blog bezig geweest en uitgerust op de bank.

Dit was het alweer voor deze week,

Liefs Jolanda.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: