Weekblog 18; Dylano’s 2e levensweek.

Weekblog 18; Dylano 2 weken oud!

IMGL2482-bewerkt

Lieve lezers,

Dylano is nu 2 weken oud geworden hoera 😀
Alles voelt steeds makkelijker aan om te doen zoals bijvoorbeeld luiers verschonen en het voeden, alhoewel dat laatste soms nog met een tepelhoedje moet, benamingen die steeds gewoner worden in het leven van een nieuwe jonge moeder.

Ook kwam deze week de dame van het Consultatiebureau langs.
Helaas moesten we deze week ook naar de dokter met onze kleine man!

 

De 2e levensweek.

Deze week kwamen Harrie en Anja goede vrienden van ons ook op kraamvisite en van hun hebben we de sprekende Woezel&Pip kunnen aanschaffen en een supermooi bos bloemen gekregen met een lief kaartje.
Superlief en we zijn er super blij mee, bedankt hiervoor lieverds 😉

sprekende woezel&pip

Al een paar dagen merkte wij dat Dylano wat last had van krampjes en hebben dus deze week ook Infacol ingezet om dit te verhelpen.
na een paar dagen merkten we al wel verbetering, alleen merkten we ook dat hij steeds meer huilde en steeds moeilijker dronk.
Doordat hij ons s’ nachts ook veel wakker hield en gemiddeld een uur bezig is met een voeding, en we daardoor allebeide op het eind van onze latijn waren en zelfs na een adviesvraag van het Consultatiebureau zijn we woensdags naar de dokter gegaan met onze kleine man.

Nu eerst het Consultatiebureau huisbezoek.
Dinsdag 31 oktober kwam Katja van de GGD langs voor een huisbezoek, het begon met een lijstje voor de intake papieren, welke genetische ziektes en psychische aandoeningen er aan welke kant van de familie zijn en waar ze Dylano op moeten testen.
Ook vroegen ze naar mijn psychische gesteldheid en hoe ik me op het moment voelde omdat ik tijdelijk even geen medicatie had gehad voor mijn ADHD en nu recentelijk weer zou gaan begonnen.
Na dat allemaal besproken te hebben gingen we onze kleine man wegen, en pfff ik was me toch een partijtje zenuwachtig :O
maar was allemaal voor niks want onze man was me toch een partijtje gegroeid jeminee.
Nu heb ik eens even opgezocht wat normaal is en wat iets buiten de ”curve” valt,

Toename gewicht baby:

Na een normale zwangerschap wegen de meeste baby’s tussen de 2500 en 4500 gram. Het is normaal dat je baby in de eerste week na de geboorte gewicht verliest. Maar als je baby meer dan 10% lichaamsgewicht verliest kan dit gevaarlijk zijn.

” ! De meeste baby’s zijn na ongeveer twee weken weer terug op hun geboortegewicht ! ”

In de eerste 4 maanden komt je baby vervolgens tussen de 100 tot 250 gram per week aan. Bij het consultatiebureau wordt het gewicht van je baby in de gaten gehouden. Als je baby te weinig aankomt kan dit een teken zijn dat hij of zij niet goed drinkt.

Oké laten we voorop stellen dat Dylano nog maar 100 gram hoefde totdat ie z’n geboortegewicht haalde, dus gemiddeld gezien hoefde hij niet meer heel veel aan te komen.
Met het gewicht wat zij wogen bij Dylano namelijk 3840 gram, lengte 53 centimeter en hoofdomtrek van 36 centimeter, was hij maar liefst 310 gram gegroeid!
310 gram in welgeteld 6 dagen want Dylano is op de laatste dag van de kraamzus nog gewogen, en toen zat ie op 3530 dat was op de maandag van de vorige week.
310 gram en is dus een dikke 60 gram boven het hoogste gewicht wat gemiddeld word genoemd, onze kleine man doet het dus top!

Superleuk om te horen, nou wist ik al van de kraamzus dat ik lekkere vette melk had toen ze het in de kraamweek had gecheckt maar of dat dus nog steeds zo was, of hij goed groeide was dus de vraag.
Nou daar hoefden wij ons dus niet langer druk om te maken want groeien doet ie dus wel.
Maar omdat hij dus zoveel huilt de laatste tijd en zo lang over een voeding doet baarde mij dit toch enige zorgen en checkte ik dit even bij die dame van de GGD want daar zijn ze ten slotte voor.
Maar volgens deze dame was dit allemaal normaal en had ik het dus net zo goed niet hoeven vragen want iets zinnigs kon ze mij toch niet vertellen.
Dus de dag erna toch maar naar de dokter want s’ avonds knapten manlief en ik allebeide naar elkaar zo vermoeid en op waren we, beiden wisten we niet meer wat we moesten doen om onze kleine man te troosten.

Dinsdagmiddag kwam mijn zus ook met mijn prinsesjes om hun kleine neefje weer te bewonderen, en ondertussen hielp mijn geweldige zus met het huishouden rond etenstijd met zijn allen gegeten en na het eten weer afscheid van elkaar genomen.

S’ morgens belde manlief naar de dokter en half 1 s’ middags konden we al terecht en daar was ik zelf behoorlijk blij mee want ik herhaalde meermaals in mijn hoofd de hashtag #teamnosleep,
volgens de dokter met de klachten die ik melde namelijk;

  • vele huilen,
  • veel drinken,
  • lange voedingstijd, (gemiddeld een uur per voeding bezig om kind vol te krijgen)
  • vechten tegen de borst (soms tepelhoedje nodig omdat ie de tepel niet meer aanneemt van woede),
  • niet willen slapen, (huilt veel en heel hard)

Deze klachten zorgden ervoor dat de dokter dacht dat het spruw was en daarom hebben we daar ook medicatie voor gekregen.
Dit moesten we 14 dagen gebruiken en het kon wezen dat het ene kind iets langer nodig had dan de aangegeven 14 dagen maar dat moesten we zelf maar bekijken.
Daar zijn we donderdag dan mee gestart omdat woensdag s’ avonds de medicatie pas word bezorgd.
4 x daags een spuitje van 1ml en daarnaast heel hygiënisch werken met spenen, tepelhoedjes e.d.
Buiten dat moest ik natuurlijk ook heel erg gaan letten op de schoonheid van mijn tepels en die ook behandelen voor de spruw.

De 2e levensweek was ook de week van de Newborn fotoshoot, en dat was prachtig!

IMGL2453.jpg
Ik ging hier met mijn moeder/trotse oma heen en die vond het prachtig en genoot van elke foto.
Ik was alleen door al die huilavonden en nachten zo kapot dat ik elke foto wel prima vond en liever de voorkeur voor mijn bed had i.p.v. De studio van fantastische Janna.
Wat kan dat mens mooie foto’s van je kind maken zo puur & zacht daar vind je niet snel een andere fotograaf in die dat kan evenaren.
Na 2 uurtjes had Dylano er genoeg van en ik was blij dat we weg konden.
Ik ben samen met mijn moeder naar deze fotoshoot gegaan en die vond het een goed idee om daarna naar haar huis te gaan om daar de kleine man en mij even een paar uurtjes te laten rusten.
Dat vond ik op dat moment ook een top idee en stemde blindelings in.

Op weg naar huis moesten we even snel langs de stad om borstvoedingsthee en pampers op te halen want die was ik vergeten en die thee was op advies van onze lieve kraamzus mytral dus nam ik dat advies aan.
Als je even snel de winkel door moet is het ineens altijd heel druk in winkels valt mij steeds vaker op.
Eenmaal bij moeders thuis aangekomen was het ook weer tijd voor z’n voeding en liep ik naar boven om in alle rust te voeden.
Eind van de middag zou mijn zus haar prinsesje ook komen en die kwam met zus lief even boven koekeloeren naar hun mooie oomzegger/neefje.
Na het eten ben ik naar huis gebracht en begon het avond huil uurtje niet heel lang daarna alweer.
Ook heb ik ontdekt dat met vooral die avond huil uurtjes van Dylano je niet een Fuck gedaan krijgt in het huishouden, maar ook niet toekomt aan dingen zoals even douchen, schoonmaakwerkzaamheden e.d.
Dus leed de tijd die ik normaal graag blogde er ook heftig onder, je wil je kind niet tekort doen dus bij elke kik stond ik weer op scherp.

Week 2 van zijn prille leventje was ook tegelijk met men oudste prinsesje haar verjaardag en dus stond ook de eerste treinrit van Dylano’s prille leventje gepland, super spannend want ik wist niet hoe hij dit zou gaan vinden.
Gelukkig vond ie het tot 25 minuten wel oké en was het goed dat ik daarna de trein uit moest want toen vond hij het niet zo fijn meer maar dat was ook deels omdat het zijn voedertijd weer was.
Eenmaal bij mijn zus en prinsesjes aangekomen sliep meneer omdat we tussendoor stukje moesten wandelen en dat vind meneertje wel lekker.
Nog even leuk gesprek met de conducteur gehad die had nog een baby van 10 maanden en vond dat kleine van die baby’s toch ook wel mooi aan z’n gezicht af te lezen zoals hij naar Dylano keek en vertelde over z’n eigen kind, heerlijk zulke trotse papa’s, doet een vrouw goed als je ziet dat vaders gek met hun kinderen zijn.
Thuis heeft Dylano gelukkig ook z’n trotse papa.

dylano 1e treinrit

In de volgende blog lezen jullie wat deze trotse papa van zijn zoon heeft laten zetten!

Super tante Hyke-Janke kwam ook deze week weer met iets super leuks aanzetten, gebreide slofjes!
En het stond hem toch een partij stoer!! helaas moest er een mutsje die ze had gemaakt retour want hij was Dylano te klein, maar stond hem wel super stoer.

tante hyke's slofjes

zo vloog de week voorbij, en 5 november is de dag dat ik altijd mijn kersttraditie inzet.
50 dagen voor kerst begin ik altijd met het opbouwen van mijn kerstdorpjes, bomen, buitenverlichting en al die andere prullaria die je bij kerst in Amerika voorbij ziet komen.
Ik ben trotse kerstgek maar houd me altijd keurig aan de afgesproken datum van 5 november, precies 50 dagen voor kerst begin ik met opbouwen en na 3 koningen gaat alles weer weg.
Elk jaar wordt er vaak wel wat toegevoegd aan de collectie soms tot ongenoegen van anderen maar dat heeft me gelukkig nog nooit weerhouden om niet te beginnen.
Zo begon ik die dag met de kerstartikelen van zolder halen en had ik het miniboompje alvast opgezet in de woonkamer zodat manlief alvast kon wennen aan wat er weer komen gaat en verklaarde mij s’ nachts toen hij thuis kwam voor gek, maar goed hij wist waar hij mee trouwde denk ik dan altijd.

Aankomende week een heleboel leuke dingen op het programma maar daarover meer volgende week, ik hoop dan weer zoals normaal op woensdag de blog te kunnen posten!

Liefs Jolanda & Dylano.

IMGL2444.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: