Weekblog 20; Update, Consulatieburo afspraken & Ha-Ra Consulente.

Lieve lezers,

piccolage 8 weken oud

Allereerst sorry dat het zolang heeft geduurd voordat jullie weer wat van ons hoorden,
Dit heeft meerdere redenen natuurlijk maar de grootste reden is natuurlijk zoonlief die kampte met darmproblemen en enorm veel huilde zoals ik eerder al eens vertelde.
Gelukkig kregen we van jullie veel tips en hebben we de stap genomen om naar een osteopaat te gaan, dit heeft gelukkig veel voor ons gedaan.
Ik heb jullie op de facebook pagina al verteld dat ik door tijd en energie tekort ik er gewoon niet aan toe kwam om met de blog bezig te gaan, maar nu de rust is wedergekeerd kan ik het rustig weer oppakken.
Ik heb daarom ook besloten jullie in een verkorte versie bij te benen en diep in te gaan op de materie die nu speelt.
Ik zal later als het nog relevant is jullie de uitgebreide versie geven vanaf week 4 tot week 8.

Korte update; nouja voor zover je het kort kan noemen voor een ADHD’er……

In week 4 was het natuurlijk wel even speciaal allemaal vanwege zijn eerste mijlpaal.
Ook ging ik vanaf die week mee naar een Ha-Ra avond waardoor Dylano even met heit alleen thuis moest blijven, waar ik en dat zeg ik heel eerlijk behoorlijk de zenuwen van kreeg….
niet fout bedoeld ofzo maar het idee dat zoonlief en heit een hele avond alleen moesten blijven en manlief soms wel eens ongeduldig kan zijn gaven mij behoorlijk de zenuwen.
Ik heb mijn schoonmoeder dan ook gevraagd of ze stand-by wou blijven voor het geval heit overweldigd werd of hulp nodig zou hebben.
Gelukkig bleek eind van de avond niet nodig en zaten ze te schattig samen op de bank!
Moeders ongerustheid was dus weer nergens voor nodig.

Die week kreeg ik nog 2 x kraamvisite van familie en vrienden.
Lieve Beppe Uilkje moest en zou langs komen dan wel met andere familieleden maar wachten tot december was voor Beppe geen optie.
Ik genoot er behoorlijk van dat zij zo genoot van ons kleine mannetje, gelukkig sliep ie eerst nog maar even later begon het drama waar wij ondertussen al even in zaten alweer ” het gekrijs” van onze kleine man deed ome Ype weer even terug denken aan vroeger toen mijn nichtje Jet nog maar klein was en ook een tijdje heeft gehuild.
Binnen no time was onze kleine man stil en ik keek aandachtig hoe hij dat voor elkaar kreeg.
Een aantal weken ging dit gekrijs zo door en godzijdank was 1 van jullie lieve lezers zo fantastisch ons de beste tip ooit te geven, namelijk de Osteopaat.
Thank god voor zulke alternatieve geneeswijzen!
2 a 3x zijn we er uiteindelijk geweest en heeft ons enorm geholpen.
We zijn zo vaak bij de huis arts over de vloer geweest in de hoop dat iemand ons goed kon adviseren maar helaas.
Zelfs de kinderarts in het ziekenhuis kon ons niet helpen ja door een medische opname waardoor we onze zoon een week lang moesten afleveren aan wildvreemden…. nou nee zeiden manlief en ik direct dat gaan we nog maar even niet doen.
Godzijdank hoefde dit allemaal niet dankzij de osteopaat.

In week 5 kreeg ik ook nog kraamvisite van mijn tantes Roelien en tante Mennie.
Van beide kreeg ik superleuke cadeaus, van de 1 een houten trein waar wij zeker blij mee zijn dan al dat lawaaierige plastic spul van tegenwoordig, en van de ander een zelf gemaakte badjas gepersonaliseerd met naam en al! Te leuk voor woorden en heel dankbaar was ik met beide cadeaus.

In week 7 kwam het Sinterklaas verhaal aan bod, dit hebben we bij mijn ouders gevierd.
Die week moest ik ook weer naar de psychiater voor het medicatie verhaal, wil het dat eenmaal in het ziekenhuis we er achter komen dat de afspraak geannuleerd was.
Sta je dan met goeie gedrag met manlief en kind en geld besteed aan vervoer terwijl het dus niet nodig was geweest…. lekker dan.
Die week was mijn broertje ook jarig 19 jaar alweer! Maar jeetje wat hou ik toch van die jongen, hij blijft mijn kleine broertje met soms te gekke acties waar ik smakelijk om kan lachen zoals bijvoorbeeld een onesie aankoop die hem hilarisch staat!
Ook diezelfde avond had ik een eindejaarsborrel van Ha-Ra waar ik die week ervoor een contract bij had getekend voor het consulentschap, super enthousiast en gemotiveerd ga ik ervoor.
En toen kwamen we alweer aan bij week 8.

Week 8; het vaccineren op het consultatiebureau.

Het 2e bezoek was zover, ik ging met lood in mijn schoenen en zware zenuwen naar mijn zus met de nodige rotzooi die moeders met kinderen meeslepen.
Waarom we dat doen is me nog een raadsel.
Nou hebben wij ook wel een grote viespeuk op het gebied van ontlasting e.d. Maar ja dat neemt dus ook de nodige ruimte in.
S’ morgens naar het consultatiebureau en s’ avonds had ik een Ha-Ra training en dan zou zus lief oppassen dus had ik daarom zoveel troep mee.
Eenmaal bij zus lief aangekomen gingen we over in de auto dus kon ik de meeste troep gelukkig bij mijn zus thuis laten omdat ik daar toch terug zou komen.
De zenuwen werden steeds erger maar ook wel deels gerust gesteld omdat mijn zus die de nodige ervaringen met het consultatiebureau al heeft beleefd en niet op haar mondje is gevallen.
Gelukkig heb ik dat dus niet van een vreemde dat ik vaak zeg wat ik denk.
Maar goed eenmaal daar begint het riedeltje;

  • zoon uitkleden,
  • wegen,
  • meten,
  • deels weer aankleden, Bij het vaccineren mogen ze de romper godzijdank aanhouden.

Zoonlief was behoorlijk gegroeid sinds de vorige afspraak.
Consultatiebureau => hierna te noemen CB.
4 weken afspraak;

Lengte: Gewicht: Hoofdomtrek: Hoeveelheid voeding:
54cm 4420 gram 38cm 130ml – 160ml

8 weken afspraak:

Lengte: Gewicht: Hoofdomtrek: Hoeveelheid voeding:
57cm 5040 gram 39,8cm 160 ml – 190 ml

Een dikke kilo dikker en dik 3cm langer en inmiddels uit maat 50/56 gegroeid.
Moeders werd gewoon verplicht te gaan shoppen en dat vond ik helaas niet erg.
Een 3pack rompers en 3 nieuwe box pakjes verder verlieten we de C&A
Het gaat nu goed met onze jongen, tot dat de arts begon over het optillen van het hoofdje, volgens haar was dat niet goed genoeg.
Ik kon het mens wel schieten want mijn zoon kan dat prima alleen was doodmoe van het reizen en getrek aan zijn lijfje.
En toen moesten de prikken ook nog…. thank god voor stoere en lieve zussen ik zou niet weten wat ik zonder haar moest!

Na het CB moest ik snel andere spenen voor op de Difrax S flessen hebben dus zus lief gevraagd mij even snel te droppen in de stad zodat ik snel naar de Kruidvat kon hobbelen voor die spenen en nieuwe voeding op advies van het CB, Nutrilon Forte moest het worden…. maar dit had de Kruidvat weer eens niet, spenen ook niet en zetpillen voor baby’s ook niet. Drama die winkel!
Ze hadden wel pampers van huismerk in de aanbieding dus die snel meegenomen en naar de Etos gerend.
Daar konden ze mij gelukkig wel helpen, snel alles gekocht en naar de auto gerend.
Snel terug naar huis alvorens nog langs de jumbo voor nog een pot voeding omdat ik volgens zus lief beter rustig kon opbouwen qua voeding van de Nutrilon forte, bij de Hero baby die we nu al gaven omdat zoonlief zulke gevoelige darmpjes heeft (heeft ie van z’n vader die heeft het ook).
Zodoende kwam ik dus met nog meer rotzooi bij mijn zus thuis aan dan ik al mee had….
Gelukkig bracht ze me s’ avonds thuis met de auto en hoefde ik niet al die meuk de trein mee in te nemen.

Die avond had ik mij eerste training van Ha-Ra, en vol enthousiasme en motivatie kwam ik er vandaan.
Mijn lieve zus heeft op mijn kleine mannetje gepast.
S’ avonds op zus haar advies onze kleine man een zetpil voor de nacht gegeven, tot 3x toe scheet meneertje die eruit…. ja hilarisch maar om nou mijn vinger in dat kleine poepgaatje te drukken vond ik toch ook wel wat sneu dus pakte ik de thermometer en drukte die snel achter de zetpil aan om dat kreng verder z’n endeldarm in te duwen. Na enkele seconden billen bij hem dicht geknepen te hebben vermoede ik dat het nu toch wel goed zou zijn en na even te kijken klopte dat. Yes i did it!
De nacht ging verbazingwekkend goed!
Het weekend zou zus lief weer even oppassen vanwege de kerstmarkt die in Stavoren was waar ik met Ha-Ra van de partij was.
Die bewuste kerstmarkt was 16-12-2017, op het jubileum dagje van mij en mijn man, die dag waren we ook 1 jaar getrouwd alleen deden we er niks bijzonders aan.
Die avond heb ik er met vriendinnen een spetterende avond van gemaakt met de nodige alcohol in mijn systeem.
Dat is het mooie van flesvoeding je kan weer ongelimiteerd drankjes nuttigen wanneer je wil, oppas hoeft niet te klooien met borstvoedingsmelk e.d. Heerlijk en moeders heeft weer even tijd voor haar zelf oh zo fijn!

Week 9; een relatief rustig weekje!
Naast het vele wandelen en trainingen voor Ha-Ra merken we dat meneertje steeds meer beginjt te leven.
Hij lacht steeds vaker, vind zitten en eindeloos staren naar de mobile nu zo prachtig het is eenj vermaak om te zien als ouder.
Binnenkort gaan we ook baby zwemmen met onze kleine man!

Daarover later meer in de blog!

Nogmaals Sorry dat ik jullie allemaal zolang heb laten wachten ik hoop jullie vanaf nu weer goed bij te kunnen houden!

Ik wens iedereen fijne feestdagen en alvast een goed uiteinde!

Liefs Jolanda

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: