Weekblog 21; 10e levensweek & einde 2017.

Lieve Lezers,

Allereerst iedereen de allerbeste wensen voor 2018 en ik gun ieder wat men op elk vlak dan ook mag toekomen.
De 10e levensweek alweer, het vliegt voorbij.
Dan kijk ik op de laatste week van het jaar terug en is onze kleine man gewoon alweer bijna 3 maanden, en dan denk je wel shit wat gaat de tijd toch mega snel.
Maar goed het was ook de week van de kerstdagen en natuurlijk oudejaarsavond.
En in de laatste week van het jaar kan je nagaan wat je aankomend jaar wil verbeteren of totaal anders wil gaan doen.
Een week voor de goede voornemens beginnen kan je nog Bucket list dingen gaan afstrepen.
Dat hebben wij niet gedaan wij sluimerden op oude 2017 tour verder, maar deze week werd me wel steeds duidelijker wat ik in 2018 wil gaan veranderen.
De voornemens zijn gemaakt ik moet er nog het e.e.a. Voor klaarmaken voordat ik los kan, maar dan gaan we ook egt los!
Het moederschap is nu echt eigen geworden, wil het niet linksom dan proberen we rechtsom.
En is er een probleem dan probeer ik het op mijn manier op te lossen.

Week 10; kerstdagen en oudejaarsavond.
Opgepast; lees deze content niet zonder gegeten te hebben!

Op 22 december zwaaide ik samen met zoonlief mijn schoonmoeder & zijn Beppe en opa uit want die gingen op weg naar hun wintersport adres in zuid Frankrijk.
Op vrijdag gingen ze s’ morgens vroeg al weg met de trein, maar de woensdag ervoor kwam Beppe al even afscheid nemen van haar kleinzoon, toen heb ik gezegd hun de vrijdags te komen uitzwaaien met Dylano dus die afspraak moest ik nog even nakomen.
Speciaal de wekker op tijd gezet om uitgebreid afscheid met Dylano te nemen van Beppe en opa aangezien hun een zware tijd achter de rug hebben gehad en deze vakantie dus behoorlijk speciaal was.
Maar ja het liep weer eens anders dan anders bij ons en liep ik dus wat uit en moest er nog behoorlijk tegen aan rennen met zoonlief stuiterend in de kinderwagen om op tijd te komen bij de trein.
Gelukkig redde ik het allemaal en eenmaal bij de trein aangekomen kwam ik zelfs een bekende machinist tegen.
Na het uitzwaaien van Beppe en opa, kwam Lieve vriendinnetje Marlies nog aanlopen en kon Dylano die ook nog uitzwaaien.

Voor de feestdagen begonnen was er de kerkdienst met de bijpassende nachtmis voor kerst,
Waar ik en zoonlief zijn geweest geheel in nette kleding en goed voorbereid ging ik op weg naar de kerkdienst.
Ik was er een kwartier te vroeg om een mooi plekje uit te zoeken zodat anderen geen last van ons zouden hebben mocht zoonlief wel het op een krijsen zetten, dan kon ik er zo uitlopen zonder anderen tot last te zijn.
Ik ben zelf niet religieus opgevoed behalve christelijke scholen dan, maar nooit opgegroeid met wekelijkse kerkdiensten.
Maar manlief is wel religieus opgegroeid ”Baptist dat ist” zegt hij dan altijd, en dus vind ik het belangrijk dat zoonlief het wel meekrijgt en later zelf kiest of hij het wil ja of nee.
Ik ben zelf geen voorstander van het geloof, maar ik heb altijd gezegd als ik een geloof zou moeten kiezen dan of katholiek of de joodse geloof met de bijpassende beweging van de Thora.
Waarom? Nou omdat ik vind dat je of streng gelovig moet zijn en alle facetten moet doen of helemaal niet, ik vind mensen die de ene keer wel gaan en de andere keer niet bijvoorbeeld ook geen goede kerkgangers.
Je gelooft en gaat er 100% voor of je doet het helemaal niet punt.
En als zoonlief later kiest om naar de kerk te gaan en wil mij graag mee hebben dan zal ik hem ditzelfde gezegde voor zijn neus houden.
Maar als je nooit naar een kerk of gemeente lid bent geweest en geen flauw idee hebt dan is het nogal lastig om elke week je zoon dit mee te geven ben ik wel achter gekomen, je krijgt namelijk het kerknieuws e.d. Niet mee en mis je de speciale diensten dus ook!
Dat is dus wel iets waar ik me nog in moet gaan verdiepen voor ik mijn zoon met het religie ga inmengen.

kerstdienst 2017

maandag 25 december.
Deze week begon met 1e kerstdag.
Dit vierden we dit jaar bij mijn man zijn zus en zwager met mijn schoonvader en zijn vriendin.
We begonnen met een hapje en drankje en gingen daarna dobbelen op de cijfer 6 om een cadeautje te pakken, deal was eigenlijk dat iedereen t.w.v. 10 euro een cadeau voor iemand anders zou halen en d.m.v. Lootjes wisten we dan wie wie had.
Maar tegen de regels in had schoonzus lief meer cadeaus gehaald dan afgesproken was. (wisten we pas toen we er kwamen)
Ik had mijn schoonmoeder Hinke en manlief had zijn zwager waar ik wel van baalde want die wou ik graag beetpakken met een ludiek cadeau.
Maar ik heb mijn schoonmoeder kunnen blij maken met een heel leuk cadeau waar ze heel blij mee was.
Hinke is een wijnliefhebber en heel veel wist ik niet om iets mee te doen voor een cadeau dus dat was het, iets voor bij de wijn ofzo dus de cadeau jacht kon beginnen.
Loop ik te boodschappen met zoonlief en hond en zie ik bij de bloemist een superleuk wijnfles&glazenrekje, dat was HET ultieme cadeau.
Paar glazen en lekkere fles wijn erbij en ik was klaar.
De wijnglazen is me helaas niet meer gelukt maar de fles wijn wel.
Dat snel nog op 1e kerstdag ingepakt (kwam erachter dat ik inpakpapier was vergeten) dus snel aluminiumfolie over de fles en het rekje heen en leuk folietje erover heen en klaar strik erom heen en wegwezen.
Die dag was grote chaos want op z’n moment moet voor mijn gevoel alles netjes en strak in het pak.
Dus ook zoonlief moest een speciale outfit hebben.
Dat hebben we veel eerder al gehaald toen we merkten dat maat 56 toch echt wel krap kwam te zitten qua romper en bokspakjes.
De C&A had ons hierin enorm geholpen een 3-pack rompers en een super leuk kerstpakje en klaar waren we.
Manlief had heel lief voor mij een 2delig pak aangetrokken omdat hij weet dat ik dat sexy vind.
Ik had zelf weinig tijd voor mezelf maar heb toch nog wat leuks uit de kast kunnen trekken voor mezelf.
Joost mag weten wat dat nou ook alweer was ik ben het inmiddels alweer vergeten, leuk z’n geheugen na de bevalling.
Maar echt mijn geheugen is als een gatsjepan, na de bevalling denk je dat je alles hebt gehad tijdens de zwangerschap maar nee het is blijvende schade blijkbaar.
Ik moet nu meer opschrijven om dingen te onthouden, wil ik belangrijke afspraken niet vergeten dan.
Maar goed we dwalen weer eens af van het thema.
Na het dobbelen en cadeaus uitpakken gingen na nog een hapje en drankje en herinneringen ophalen aan tafel.
We gaan zoals de helft van Nederland volgens mij heeft gedaan lekker Hollands Gourmetten
zwager lief had zijn vrouwtje voor dit hele tafereel een Gourmetstel cadeau gegeven hoe lief!
Dus gedekt voor 6 personen met 2 gourmetstellen konden we aanvallen!
Zo Hollands als we zijn was de tafel goed bedekt met vlees zonder andere fratsen!
Op die dag werd er even niet gedacht aan het milieu, aardgassen en al dat soort ramp scenario’s.
Gewoon ”Gaar of niet gaar, houd je smoel en vreten maar” zoals manlief altijd zo lekker nuchter zegt.
Iedereen ligt zoals gewoonlijk weer in een deuk om manlief zijn grapjes en uitspraken.
De rokers onder het groepje van ons maakten af en toe even ruimte aan tafel en gingen de frisse nicotine lucht buiten inademen, en de niet rokers nuttigden dan een lekker stukje extra vlees!
Zoonlief sliep door het hele vreetfestijn heen, manlief had hem voor het gourmetten naar boven gebracht laatste fles gegeven en slapend achtergelaten.
In eerste instantie op zwager zijn zoons slaapkamer, maar omdat wij hun maar al te graag pesten met het feit dat supporter zijn van Ajax kindermishandeling is, liep ik snel naar boven om luidkeels te roepen ”Nee niet op deze kamer daar krijgt men kind later trauma’s van”.
Alhoewel wij noemen elke club naast Heerenveen al heel snel kindermishandeling maar dat is de grap die wij hebben onder vrienden en kennissen,
Natuurlijk staat iedereen vrij om voor een clubje te kiezen maar vraag mij vooral niet om een mening.
Na dit vreetfestijn moest bijna iedereen even uitbuiken en werd zoonlief met perfecte timing ook weer wakker na dikke 3 uur slapen.
Omdat manlief geen toetje hoefde maar mijn lieve schoonzus een speciaal toetje in huis had gehaald wou ik dit natuurlijk wel proberen nog naar binnen te schuiven, ze kwam aan met een prachtige ijstaart bedolven met sterretjes op elk stukje, een genot om naar te kijken en vooral de smaak. (stracciatella met witte chocolade omhulsel) sorry voor degenen die nog geen eten hebben genuttigd en door het lezen van deze blog trek/honger hebben gekregen.

2e kerstdag;
De bedoeling was met mijn moeder, heit, broertje en schoonzusje met volgens mij ook zus lief en kids, ik en Dylano naar de E10 toe te gaan maar dat ging sporadisch niet meer door dus heb ik afgezegd omdat ik merk dat Dylano de laatste tijd steeds meer reageert op alle prikkels.
Nu was de bedoeling om dan bij mijn ouders te gaan eten met het gezin (uitzondering van mijn man want die moest werken op 2e kerstdag).
Dus heb ik 2e kerstdag lekker thuis gegeten met zoonlief bank gehangen met de voetjes omhoog en relaxen van rust.
Nou vind ik lekker thuis zijn geen probleem gelukkig, dus dat was ook geen enkel probleem.

kerst 2017.jpg dylano

Woensdag was weer een gewone dag, waarop zus lief vroeg of ik donderdag op vrijdagnacht wou oppassen, nou zeg ik op mijn prinsesjes natuurlijk geen nee tenzij ik echt niet kan.
Alleen heb ik gezegd dan met de laatste trein die kant op te komen i.v.m. De winterwandeltocht van de ijsclub die ik had gezegd te gaan lopen met zoonlief.

Donderdag was dan de dag van de wandeltocht, na even warmlopen met zoonlief en hond naar de winkel en naar huis ging ik languit op de bank daarna nog wat in huis om gerommeld voordat we rond half 6 naar de Kaap het MFC van Stavoren liepen om te beginnen van onze 11km tocht.
Helemaal alleen maar wel met zoonlief bijgestaan liepen we de 11 km, het was een droge maar winderige avond met gelukkig genoeg tussenstops om te genieten van de tocht.
Alle andere jaren was ik altijd vrijwilliger maar dit jaar even niet en liep ik gezellig met een slapend kind de tocht uit.
Op de helft was er zoals altijd in de boerderij nabij het ”noardermar” warme chocomelk of glühwein met een stukje worst of kaas voor de liefhebber onder het genot van een trekzak/accordeon muziekje kan je even rustig bijkomen.
Dit hebben wij dan ook gedaan (kon ook bij eerste stempelpost maar daar was het mij te druk en te snel na de start dus ben ik net de chocolademelk in de hand doorgelopen na de eerste stempel.)
Nog wel even met heit gekletst die daar als vrijwilliger stond maar al snel de loopdraad weer opgepakt.
In de boerderij kwam ik al snel Marlies tegen en hebben we even samen gekletst en toen zijn hun weer doorgegaan, ik zat rustig Dylano te voeden en zo kreeg ik veel gesprekken op de gang met mede – wandelaars van de 11 of 16km.
De een vind het geweldig de ander niet dat kan je aan het gezicht aflezen, maar geloof mij dat zeggen ze je echt niet.
Hoe vaak ik de opmerking heb gehoord ” krijg je nu ook 2 medailles nu je de tocht met je zoon doet” nou helaas was dat maar waar, ik heb maar voor 1 persoon betaald dus krijg ook maar 1 medaille.
Eenmaal bijna terug in Stavoren en bijna bij de finish aangekomen was ik er ook wel klaar mee.
Ik had mijn laarzen die ik weken daarvoor al nieuw had gekocht goed ingelopen en alsnog kreeg ik er deels last van.
Maar eenmaal de medaille in de handen en manlief een kus gegeven bij de finish was dat het allemaal waard!
Mijn motto nu zoonlief er eenmaal is, is dat ik me niet laat weerhouden leuke dingen te gaan doen omdat ik nu moeder ben, zeker in dit geval van z’n wandeltocht niet want hij kan prima mee!
Na even samen een drankje te hebben gedaan in de kaap zijn we daarna snel naar huis gegaan om spulletjes te pakken en door naar het station want ik moest nog naar ijlst, mijn zus helpen.
Eenmaal daar aangekomen niet veel later mijn zus haar bed opgezocht en de oogjes toe gedaan.

Vrijdag 29 december.
Na lekker met de meiden te hebben ontbeten zoals we altijd doen was het vechten om wie Dylano als eerste mocht vasthouden, en dit keer was Nika aan de beurt aangezien de tweeling al was geweest.
Omdat ik als ouder kids graag buiten zie spelen en een hekel heb aan het de hele dag in huis zitten voor tv of ander soort schermen heb ik de meiden gemeld dat de tv uitging voor een aantal uurtjes en dat ze maar even iets anders moesten gaan doen.
Dit viel natuurlijk helemaal niet in goede aarde bij de meiden en al helemaal niet toen ik ze ook nog eens verplichte met mij mee te gaan wandelen in de motregen…. jammer dan tante Nanna heeft beslist!
Dus met 3 chagrijnige koppen begon het riedeltje schoenen aan en jassen aan, en dit ging natuurlijk gepaard met de nodige klaagzang maar helaas voor hun was ik daar totaal niet gevoelig voor.
Eenmaal buiten waren de meiden hun klaagzang rap vergeten en vonden ze het toch ook wel lekker.
Eenmaal weer thuis gingen de meiden weer over in hun klaagzang en na 1x antwoorden nee, en ze verteld dat ze bijna alles mochten doen op tv kijken na was hun klaagzang rap gesust.

Ik kon er dus alvast even mooi op oefenen voor als Dylano straks de leeftijd heeft om dat soort stampij te gaan maken.
Alleen zijn wij nu al bereid bepaalde dingen niet aan te schaffen voor een bepaalde leeftijd e.d.
Tegenwoordig hebben de kids veel meer elektronica tot hun beschikking dan ik in mijn generatie had, soms tot het absurde aan toe.
Maar goed dit is de realiteit de tegenwoordig speelt men amper nog buiten hebben de kids al snel een Ipad of telefoon.
Zijn allemaal te veel en te snel ziek en het ergste van alles, de meerderheid van de ouders en scholen doen hier niet eens iets aan!
Op de meeste basisscholen zijn Ipads of laptops al geïntegreerd in de lessen want tegenwoordig hoeft men van het het schrijven niks meer te hebben blijkbaar.
Vaak ben ik blij met de nog normale opleidingen die mijn generatie nog heeft gekend van de basisscholen, en de gewone vakken.
Maar goed tijden hebben tijden en keren kunnen we ze toch niet dus deze moeder zal er maar mee moeten leren leven als het eenmaal zo ver is!

Zaterdag 30 december.
Die dag kwam lieve vriendinnetje Sandra na lange tijd weer eens langs wat weer van ouds gezellig was.
Ze heeft Dylano rond de kraamweek voor het laatste gezien dus schrok ze behoorlijk van hoe hij gegroeid was, wat nogal logisch was.
Ze kwam op het moment dat ik net onder de douche weg kwam en zoonlief nog moest badderen, dus dacht ik dat ze dat wel leuk zou vinden om te doen.
En ja hoor dat deed ze graag maar ik moest het wel even uitleggen hoe en wat, ”natuurlijk leave ik laat je toch echt niet zomaar alleen met mijn kind”.
Na het badderen gingen we meneertje omkleden en wat speelse oefeningen doen die ik altijd met hem doe.
Sandra keek met verbazing naar dit spektakel en vroeg zich af waar sommige dingen goed voor waren en na uitleg snapte ze dit dan weer wel.
Het is ook allemaal heel onlogisch soms waarom sommige dingen op een andere manier gaan dan bij volwassenen bijvoorbeeld.
Na alles klaar te hebben gemaakt om te kunnen gaan shoppen in Sneek, zoals maxi-cosi vastzetten in de auto, kinderwagen passend in de auto krijgen tezamen met alle tassen en boodschappen kon we vertrekken.
Sandra en ik hadden beide enorme honger in McDonald’s, dus moest de nieuwe Mac in Sneek eraan geloven.
Een menu verder konden we weer voldaan vertrekken en zoals wel vaker in wiebelende rijdende factoren viel zoonlief in slaap en heeft het hele Mac verhaal compleet gemist (bonus voor mama dan ken ze tenminste rustig eten).
Sandra vertelde ook even doodleuk dat de McDonald’s in het centrum dus gewoon volledig weg was en dat was best wel even schokkend nieuws.
Toen ik dit nieuws dan ook s’ avonds aan manlief moest vertellen was hij er op z’n zachtst gezegd allerminst blij mee!
Vroeg ie ook nog doodleuk of ik niet wat had kunnen meenemen voor hem, want daar kom ik dus het komende jaar ook niet meer zonder er met de auto langs te komen wat dus niet of amper gaat gebeuren.
Teleurgesteld en boos naar de directie van de McDonald’s toe, moest hij dan toch maar proberen te slapen.

Maar terug naar de middag na de Mac snel de stad ingereden om vervolgens snel de winkel in te rennen alvorens oliebollen te hebben gehaald.
Bij de Hema slaagde ik erin van het Cadeaugeld van Erik-Jan Strampel een leuke winterjas voor Dylan te scoren.
Dylano groeit veel in de lengte dus op enkele centimeters na past zijn oude jasje nog net maar dan moet ie niet continu met zijn armen de lucht in hangen. (wat ie dus wel doet)
Een superleuk lamswol gevoerd jasje met cognac bruine kleur is het uiteindelijk geworden.
Ohja en toen mama graag ook nog even 2 bh’s voor haarzelf wou kopen, kwam ze er thuis achter dat haar maat niet meer die van voor de bevalling is helaas.
Gelukkig wil manlief ze wel proberen om te ruilen in een andere maat voor me, aangezien hij sneller weer in Sneek komt dan mij.

dagje sandra

Na het Hema verhaal op naar Balk want Dylano ging weer eens een nachtje uit logeren dit maal bij onze super heldin tante Hyke-Janke.
Ik noem haar zo omdat zij degene is die veel van onze aankleding van de kinderkamer heeft gemaakt, en teveel en te lief ons altijd helpt met gestoffeerde problemen e.d.
ook deels omdat ze een lichamelijke beperking heeft en haar zo geweldig door het leven slaat samen met hulphond topper Boris trotseren ze elk obstakel en daar neem ik mijn figuurlijke petje elke dag weer voor af!
Die avond zou ik op stap met mijn schoonzusje en zwager dus vandaar dat Dylano bij mijn tante verbleef en zij heeeel graag op hem wou passen.

logeren bij fa.Folmer

Maar eenmaal op stap melde manlief dat het niet goed ging met onze lieftallige viervoeter Lady.
Ik had vrijdagavond al bij het thuiskomen al gemerkt dat haar tumor weer was gegroeid van knikker naar mandarijn formaat dus vond ik dat ik naar huis toe moest.
Ik kon het mezelf niet vergeven als ik dat niet zou hebben gedaan en s’ nachts haar in dode toestand of aanval zou hebben gevonden als ik later was thuisgekomen.
We hebben dan ook afgesproken het aankomende week met de dierenarts te gaan bespreken aangezien ze slecht tot helemaal niet meer at.
Ik heb s’ middags met Sandra nog snel ander voer gehaald omdat ik wel wil dat mijn beestjes eten hoe dan ook.

Zondags de oudejaarsavond was niet al te spectaculair we hebben het rustig thuis uitgezeten en daarna bij vrienden een drankje gedaan en rond 3 uur waren we thuis en gingen we weer braaf op bed.

Dit was de laatste weekblog van 2017 alweer.

Mijn voornemens voor 2018;
1. gezonder leven, (deels afvallen, 2-1-2018 gewogen op 63,4 kilo)
2. meer groenten en salades eten i.p.v. kant en klare troep,
3. positiever in het leven staan,
4. meer tijd voor elkaar vrij maken zodat ieder een eigen momentje heeft.

In de volgende Blog;
– Wat een bevalling met je lichaam doet,
– Hoe het met lady bij de Dierenarts ging,
– De goede voornemens tot nu toe.

Tot de volgende blog,

Liefs Jolanda.

De-Bonte-Wever-3-dg.-Happy-2018

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: