Weekblog 23; Een Sentimenteel weekje.

Weekblog 23; 3 maanden oude baby!

Lieve Lezers,

Precies 12 weken geleden werd ons kleine mannetje geboren, en wat is er een boel veranderd sindsdien.
Je hele leven word op de kop gegooid door z’n klein wezentje, je hele hebben en houden wil je er voor opgeven als ze er eenmaal zijn.
God wat hou ik toch van dat kleine mannetje.
Ik kan me geen dag meer voorstellen zonder dit mannetje en zou het ook voor geen goud meer willen missen om dat pretbekkie van hem te moeten missen.
Het was dus een week van herinneringen ophalen en kijken naar het heden.
Ook namen we eind van de week afscheid van onze lieftallige viervoeter Lady Lovely want het ging steeds meer bergafwaarts met onze oude dame.
Een sentimenteel weekje kan je dus gerust zeggen!

Maandag 8 januari 2018.
s’ morgens net na half 9 werd ik wakker door ons kleine mannetje en ging ik er snel uit om een nieuwe fles klaar te maken en dat ritueel bestaat uit het volgende.
190 ml water (onthard water vind manlief beter dus dat erin)
dan het water 20 seconden op 750 watt in de magnetron.
Hero Baby 2 schepjes, Nutrilon Forte 4 schepjes & als laatste een theelepeltje Rijstbloempap erdoor heen voor de vulling.
Dan nog even goed schudden tot alle klonten en poeder is opgelost in het verwarmde water.
En terwijl ik de keuken inliep om zijn flesje klaar te maken keek ik op de klok en zag de tijd en herinnerde me direct dat ik rond die tijd net op de afdeling kamer nummer 270 terug was en manlief toen al bijna in coma lag terwijl ik Dylano voor het eerst bijna ging borstvoeden.
En terwijl ik de fles sta te schudden herinner ik me hoe mega blij wij waren toen ons kleine mannetje eindelijk geboren was na een helse bevalling.
Eenmaal weer boven met de fles had meneer z’n longen goed opengezet, als hij eenmaal de fles heeft is er weer totale stilte.
Die drinkt ie dan ook altijd leeg in no time en met teugen alsof ie nooit een fles krijgt zeg maar.
Hij valt meestal op de helft van de fles weer in slaap.
En aangezien de schijtmajoor dan weer zo vertrokken is voor meestal 2 uurtjes kon ik nog mooi even een tukje doen.
Rond 12 uur / Half 1 werden we weer wakker gemaakt door meneertje.
Toen maar samen met de kleine man van bed afgegaan en op naar beneden, kijken of lady weer voor verrassingen heeft gezorgd.
Het gaat niet heel goed met ons oude dametje na een week lang in huis te hebben gepiest en op een gegeven moment zelf stront in de keuken te hebben gevonden heb ik manlief gezegd dit kan zo niet langer dat is ook niet goed voor haar (Lady zelf) want ze kwam al telkens met staart tussen de poten naar me toe en met de kop vol schuldigheid.
Je zag dat ze er zelf ook niet gelukkig mee was.
Dus maandag zou ik de dierenarts bellen als dit zo bleef aanhouden maar verrassend genoeg lag er gelukkig niks op de vloer.
Dus wou ik het nog even aankijken hoe de rest van de dag ging en wonder boven wonder deed ze het steeds beter ze at zelfs uit haar zelf weer. (medicatie deed niks dus mee gestopt)
manlief riep dat ie graag met mij uit eten wou dus tijdens het verschonen en omkleden van zoonlief mijn schoonmoeder gevraagd of die misschien kon oppassen maar helaas die kon niet, dus enigste optie was dan om zoonlief gewoon mee te nemen.
Komt manlief ineens beneden; ” Schat kunnen we de volgende trein ook pakken dan kan ik nog mooi even naar de kapper ” op onze enigste 2 dagen samen vrij wil ik meestal niet teveel gehaast en houd der al helemaal niet van om dingen last minute te doen, maar goed ik had alweer ja gezegd dus lichtelijk geïrriteerd kwam ik met mijn reet en zoon boven op mij liggend van de bank af.
Dan maar snel vlees braden en omkleden want ik zat nog in mijn pyjama/joggingbroek.
Dus manlief ging reserveren, en afspraak maken bij de kapper want zijn haar ging weer drastisch anders.
Beneden was ik al bezig met vlees braden omdat ik hachee vlees in de aanbieding had gehaald.
Gelukkig had ik zoonlief al zover klaar dat die alleen zijn jas nog aan hoefde en in de kinderwagen moest dus kon ik nu dan aan mijzelf beginnen.
Manlief nog snel de hond uitgelaten voordat we weg moesten, want we hadden welgeteld 45 minuten de tijd om ons klaar te maken.
Dus eerst maar even kleine man de wagen in, dan snel omkleden.
Weer beneden snel haren doen make-up erop en klaar.
Manlief was eerder dan mij klaar dus terwijl ik de voedingstoren stond te vullen, zij ik manlief alvast maar richting het station te gaan lopen dan nam ik de luiertas wel mee en fietste ik wel die kant op.
Eenmaal klaar met de toren snel de tas gecheckt of ik alles erin had snel de jas en schoenen aan en huis afsluiten en weg.
Eenmaal bij de trein aangekomen moest ik mijn Ov-chipkaart nog even snel opladen dus ik loop automatisch naar de Arriva automaat toe, is dat rotding weer buiten gebruik daar word je niet goed van (al meerdere keren gemeld bij Arriva personeel) moet er nog steeds klacht van indienen bij meneer Hettinga!
Eenmaal in de trein was de stemming gauw positief omgeslagen en hadden we beide wel zin om even lekker weg.
Aangekomen in Sneek liep ik even de Albert Hein in om wat boodschapjes en liep manlief door naar de kapper want die had 4 uur de afspraak.
Daar zouden we mekaar dan treffen, maar in plaats van op hem te wachten kon ik beter even doorlopen naar de Etos want wij hadden onze babyzegelkaart vol en mochten een gratis product uitzoeken & ik had de zinnen gezet op de Woezel&Pip speen.
En ik moest babydoekjes hebben en die waren eenmaal in de winkel ook nog eens in de aanbieding.

We zijn na de Etos doorgelopen naar de Zeeman om even snel goedkope handschoenen te halen.
Daar weg even snel langs de C&A om nieuwe rompertjes in maat 68 want meneertje groeit haast uit maat 62.
De groeistuipen komen er geloof ik weer aan, want de kleren passen de ene dag nog prima en de andere dag lijken ze wel weer te klein te worden.
Daar kwamen we manlief ook tegen die ons al zocht net of wist ie dat we daar heen zouden, toen ik dat manlief vroeg kon ie niet echt beargumenteren waarom hij dacht dat wij daar zouden zijn.
Het zal het lot wel zijn denk ik dan.
Rompertjes gescoord en hup door nog even de STING in want we wouden daar beide even lekker sneupen en ja hing er ook nog een SALE op de ramen ja dan heb je mij al rap te pakken.
Na de STING liep manlief even Sipma in en moeders even de Hunkemöller en daarna gingen we samen naar het restaurant.
Bij Tapas restaurant Pata Negra hebben we heerlijk gegeten en ondanks dat zoonlief eerst nog wakker was gaf dit verrassend genoeg nog geen problemen.
Op een gegeven moment werd hij moe en heb ik hem weer in slaap gewiegd en in de wagen gelegd en manlief is er bij gaan zitten en heeft hem de fles in de wagen gegeven.
Bij ronde 4 hield manlief op en ik nam het er nog even van en nam het laatste rondje nog 1 maal.
We hadden super service van de bediening alle lof daarvoor, en goed gegeten.
Nogmaals een goede ervaring bij dit lekkere restaurant.
Rond 8 uur waren we weer in Stavoren, eenmaal thuis aangekomen had lady het niet op kunnen houden.
Manlief onderbrak helaas de romantische sfeer door weg te gaan en te gaan boogschieten.
Dat werd een avondje bank hangen dus de serie peaky blinders maar weer aan en weer een rondje was opvouwen.
Rond 12 uur was manlief weer thuis en deden we samen nog een borrel en gingen daarna op bed.

Dinsdag 9 januari.
Vandaag zouden we grondig in huis bezig gaan dus 1 uur gewacht en toen manlief uit bed geramd & sacherijnig of niet vandaag wil ik de rotzooi op orde hebben. Afspraak is afspraak bij mij dus je reet lichten denk ik dan.
En zo gingen we dan ook te werk, zoonlief sliep dus konden we mooi doorpakken.
De logeerkamer, de was, de voorraadkast op de overloop waren aan de beurt vandaag.
Dus eerst was ordenen en opruimen voordat we verder konden, toen dat eenmaal klaar was was de voorraadkast aan de beurt.
Je zou denken waarom niet eerst verder in de logeerkamer, nou daar lag te veel was waaronder beddengoed en dat zou de voorraadkast in dus vandaar dat we daar eerst ruimte moesten maken.
Want het 1persoons bed die daar op de logeerkamer staat lag bezaaid met schone en onderhand ook vuile was, dus dat moest er weg.
Ook het bureau was al opslagplek geworden voor diverse artikelen.
Dus door naar de kast toen de was was geordend.
Daar hadden we dozen met kleding in en diverse zakken met kleding die naar de zolder konden dus dat eerst weg.
Dus ik de trap op en manlief aangeven, we fungeerden eindelijk weer als goed werkend team toen manlief de slag te pakken had.
Toen de kast eenmaal ruimte had gingen we verder met de logeerkamer.
Daar het beddengoed weg en de kast in, dan de rest ordenen en opruimen en goede logische plekjes geven.
Ook onze en zoonlief zijn slaapkamer werden opgeruimd.
Ook de badkamer kreeg een snelle schoonmaakbeurt, want mannen en scheren dat is een drama.
Niet lang daarna werd zoonlief wakker, toen ik net onze slaapkamer aan het schoonmaken was.
Dus daar rap een doekje over de nachtkastjes en door naar beneden.
Zijn we toch nog een heel eind gekomen dacht ik voldaan toen ik de trap afliep.
Zoonlief een nieuwe fles gegeven en pamper verschoond.
Toen beneden verder met de kerstboom meuk die overigens nog steeds in de kamer stond en vandaag moest ie dan toch echt plaats maken.
Alles ging eind van de avond op z’n kop.
Samen met manlief het kerstdorp ingepakt de boom ingepakt en naar de kelder versjouwd.
Toen wou ik eigenlijk wel eens kijken of er extra ruimte kwam als de bank anders kwam te staan.
Manlief daarin tegen wou direct de hele woonkamer nog eens gaan veranderen om 10 uur s’ avonds.
Daar zat ik niet echt op te wachten maar was ook wel benieuwd hoe het zou staan maar oververmoeid en slap stemde ik maar weer in.
Zoonlief was inmiddels ook al beneden want slapen gaat de laatste dagen niet zo heel best.
We zouden proberen om hem in zijn eigen bed te laten slapen maar hier was meneer het niet mee eens.
Na letterlijk bijna 20x heen en weer te zijn gelopen om een fles of wat dan ook goed te doen bij hem waren we het zat en nam ik hem maar mee naar beneden.
Dus die hele verbouwing van de woonkamer moest hij dan maar even in zijn Bloom stoel aankijken.


Dus snel dat gedaan en net voor 12 uur waren we klaar alles gezogen en wel.
Ik moet zeggen mijn man is ook ADHD’er maar hierin draaft ie wel eens door, als hij dan iets bedenkt dan moet dat direct soms ten nadele van iemand of iets anders helaas maaaar met dit resultaat was ik zelf ook superblij.
Er is weer ruimte en orde in de woonkamer.
Er heerst weer rust, gezelligheid en netheid.
Dus manlief als je dit leest , Bedankt schat 😉
daarna nog even op de bank geploft en toastje gegeten.
Zie hier ons trotse resultaat van de heringedeelde woonkamer.

heringedeelde woonkamer

Woensdag 10 januari.
Rond 10 uur maakte zoonlief mij voor de 2e keer wakker en ben ik er afgegaan.
Dacht eerst nog hem nog even te laten slapen maar aangezien meneertje zelf zijn ritme omgooit, dacht ik ja Toedeloe ga overdag maar leven in plaats van s’ nachts meneertje dus hem wakker gemaakt en meegenomen naar beneden.
Hij begint steeds meer te lachen en begin van brabbelen merk ik af en toe ook al.
Terwijl schijtmajoor in de box ligt ruim ik de rest van de rotzooi op die er nog stond van gisteravond omdat ik daar toen even geen energie meer voor had.
Dus hup snel aan de slag en tussendoor de schijtmajoor 3x verschoond 2x dikke poepluiers en 1x plas luier en geloof me die poepluiers zijn echt niet te harden, ik wist niet dat z’n klein mannetje al zo verrot van binnen kon zijn allemachtig de stortbult ruikt volgens mij nog frisser.
Tussendoor geprobeerd met de blog bezig te gaan maar de schijtmajoor hield me op dus manlief gevraagd op z’n zoon te passen zodat ik ermee verder kon.
Maar het is uiteindelijk goedgekomen want jullie kunnen de blog weer lezen 😉

Donderdag 11 januari.
Deze hield in vroeg opstaan en heel veel dingen onthouden en doen.
Ik had die dag een Ha-Ra Sales training in drachten en moest daarvoor om 6 uur al mijn bed uit.
Om 7 uur ging ik van huis met mijn reguliere tas met benodigdheden en een tas vol stof die ik bij mijn super tante Hyke-Janke zou langs brengen in balk.
Eerst nog even snel langs het station en mijn Ov-chipkaart opladen want daar herinnerde manlief mij de avond ervoor nog aan gelukkig, en vanuit daar op de buurtbus naar bakhuizen.
Eenmaal in de buurtbus raakte ik met de chauffeur aan de praat.
Een stugge fries die iedereen in zijn omgeving en waar hij mee in aanraking kwam, dwong om fries te praten kwam ik al snel achter.
Hier had ik geen moeite mee omdat ik fries wel versta en ook spreek, maar ik snap dat het voor mensen die het niet verstaan heel irritant kan zijn, maar volgens deze man moest je dan maar fries leren.
Gelukkig moest ik er in bakhuizen uit, maar voordat we daar waren kwamen we nog langs een landweggetje waar de schapen gewoon midden op de weg liepen, dan wel in de berm zo vroeg maar een apart gezicht was het wel.
Eenmaal in bakhuizen stapte ik over op lijn 44 die richting Harich reed over Balk waar ik moest uitstappen.
Eenmaal in Balk uitgestapt liep ik snel door naar mijn lieve tante om de stof te brengen en gezellig bij te kletsen.
Daar weg zou ik met Ha-Ra collega Bouwina meerijden naar Drachten.
Ook dat was weer een gezellige rit.
In Drachten aangekomen zochten we de school op waar we de training hadden, een multifunctioneel gebouw kon je gerust zeggen want het Consultatiebureau en nog meer activiteiten gebeurden ook allemaal in dat gebouw.
De training zelf werd gegeven door een Amsterdamse dame genaamd Karin, en ging voornamelijk om klantencontact en hoe je een pitch verkoop gesprek moet doen en voorbereiden.
Op die pitch na en wat andere dingetjes was het voor mij veel herhaling op wat ik al had gehad tijdens mijn horeca opleiding.
Hierin had ik dus al heel veel ervaring wat hier goed van pas kwam.
We kregen een aantal huiswerk opdrachten mee zoals een pitch schrijven e.d.
Op de terug weg naar balk toe waren Bouwina en ik beide wel moe van de hele dag luisteren en een hele dag theorie.
En zo slim als ik ben dacht ik; ” hé als ik nou slim ben bel ik neef Arjan om mee te rijden vanuit Balk naar Warns dat scheelt weer 1x een busritje” en gelukkig kon dat allemaal.
En zo lief als hij was wou hij me ook wel weer in Stavoren afzetten.
Midden op de dag kreeg ik van manlief zomaar ui het niets een appje met daarin foto’s dat hij zoonlief zijn eerste fruithapje aan het geven was…. ZONDER MIJ….. ik kon wel janken…..
ik kan niet onder woorden brengen hoe ronduit klote ik dit vond.
Toen ik eenmaal thuis was heb ik manlief dus ook even duidelijk vermeld dat hij dit nooit weer moest doen en dat hij hierin mij de eerste momenten ontnam, bij manlief merkte ik al snel dat hij hier nooit zo bij stilgestaan had maar het nu wel duidelijk was.
S’ avonds was manlief weer weg voor een wedstrijdbespreking op de lokale voetbalclub.

 

Vrijdag 12 januari.
Na lekker uitgeslapen te hebben met zijn allen brachten we rond 1 uur half 2 manlief weg naar de voetbalclub omdat hij een weekendje weg ging met het eerste elftal.
Maar hij verzekerde mij er nog een aantal keer van dat hij wel zou beeldbellen want hij kon zijn zoon niet 2 nachten missen volgens hem.
Uiteindelijk moest ik hem whatsappen en bellen want uit zichzelf kwam het niet wat ik ook deels wel snap, maar ik kan nog niet eens een dag zonder hem.
Als ik een dag lang weg ben bel ik tussen de middag al.
Maar ik gun mijn schatje zeker weten zijn weekendje weg.
S’ middags heb ik nog even zitten boekhouden voor Ha-Ra.
S’ avonds zaten zoonlief en ik voor de Hengstenkeuring van het KFPS, Dylano sliep er dikwijls doorheen

d

en rond etenstijd heeft zoonlief van mij nu dan eindelijk een klein fruithapje gehad.
Je kon duidelijk zien dat hij nog niet helemaal snapte wat hij er mee moest.
Maar na elk hapje werd hij er zichtbaar beter in, in totaal heeft hij 5 a 10 hapjes gehad.
Ik wou hier iets eerder dan tegenwoordig mee beginnen zodat de omslag van 3 naar 4 maanden waarbij ze ineens zoveel mogen niet te groot zou zijn en omdat wij merken dat hij eraan toe is.
Ook krijgt hij nu half om half melk/pap flesjes.
Hierdoor merkte ik dat hij veel beter slaapt, en zowaar bijna doorslaapt.
Vanaf 12 uur s’ avonds tot 8 uur s’ morgens heeft hij in feite doorgeslapen wat voor mij zelfs een aangename verrassing was.

 

Zaterdag 13 januari.
Na 8 uur wakker te worden door mijn kleine mannetje en in een half leeg bed te moeten slapen, zonder mannelijke deel bedoel ik dan was even apart wakker worden.
Schrik vanwege het doorslapen van zoonlief en apart omdat je zo gewend bent dat je kerel naast je ligt en nu niet.
Lekker vond ik het ook wel weer omdat ik een enorme koukleum ben en hierdoor lekker ongegeneerd zijn dekens kon jatten.
Voor zoonlief maakt ik snel een nieuw flesje en waar manlief hem s’ morgens altijd even een vinger toehapt kon dat nu niet en krijste hij als een speenvarken alles bij elkaar.
Ook nu weer had lady het niet weer op kunnen houden zoals de afgelopen 2 weken in elke nacht wel 1 of meerdere plasjes in huis vind.
Na daar even snel een stuk keukenpapier op te hebben gelegd snel doorgegaan met Dylano zijn flesje.
Snel het flesje gebracht en zo viel meneertje weer in slaap.
Om half 10 was de volgende wek service van meneertje en dat was voor mij tijd om nu dan echt wakker te worden want de hengstenkeuring was weer begonnen en dus sprong ik snel uit bed om de tv aan te zetten en over te zappen naar Omrop Fryslân.
Samen met Dylano hebben we hier tot een uur of 12 naar gekeken, tussendoor even snel in bad gegaan en schone kleertjes aan.
De pap fles had zowel Dylano zijn slaap ten goede gedaan maar zijn stront luiers hierin tegen waren ook lekker gevuld.
Hier kwam dan ook zoals de afgelopen week ik al meer merkte een lucht vanaf daar zeg je u tegen.
Na aangekleed te zijn gingen we naar beneden om daar de hengstenkeuring verder te kijken.
Na het dweilen en opruimen van Lady haar ontlasting en onze kleine man een aantal keer zijn fles weer te hebben toegestopt ben ik speciaal voor Lady eieren gaan koken omdat ze daar nog wel positief op reageerde.
De avond ervoor had ik bijna alles geprobeerd om haar aan het eten te krijgen koekjes,snoepjes niks hielp helaas.
Maar het ei wou madam wel hebben en gelukkig at ze iets al was het niet veel maar er ging gelukkig iets in.
Na 2 eieren en zelfs wat naturel toastjes nam ze weer plek in haar mand.
Ik besloot vandaag dan ook dat het kwalitatief leven van onze trouwe viervoeter op was en er nu maar eens een einde aan haar lijden moest komen.
Ik had dit manlief verteld via de whatsapp en het op Facebook gepost zodat degenen die nog afscheid wouden nemen het dit weekend nog konden doen.
Mijn telefoon stond die dag dan ook roodgloeiend van sterkte wensen van vrienden en kennissen.
Mem, Dylano’s Beppe kwam ook nog nadat ik haar had gevraagd zijn nagels te knippen omdat het de vorige keer zo grandioos verkeerd ging bij mij.
Na het schaartje te hebben opgehaald ging mem te werk op een slapend kind.
Daarna werd meneertje wakker en mocht Beppe dit keer de eer hebben om meneertje zijn 3e x fruithapje toe te dienen en hij werd sûver zelfs ongeduldig omdat het hem niet snel genoeg ging allemaal.
Na 10 a 15 hapjes stopte ze om hem rustig te laten wennen en kreeg hij nog een pap flesje erbij.
Daarna liep ik met mem tot haar straat mee om vervolgens door te lopen voor een aantal kleine boodschapjes.
Lady had ik thuis gelaten omdat het steeds meer trekken word dan wandelen en dat wou ik haar dat grote stuk niet aan doen.
Na het boodschappen nog even een colaatje gedronken bij Beppe en Opa, toen snel naar huis waar Lady ons kwam begroeten toen ik de deur open deed.
Het deed mij goed haar nog enigszins op de benen te zien.
Nadat ik met Dylano terug was ben ik het eten bezig gegaan en later met deze blog aan de gang.
S’ avonds nog even met Dylano en Lady over de zeedijk gewandeld in een heus slakkentempo, maar we konden nog en daar ging het mij om.
Nu maar lekker op bed en hopen dat meneer nog z’n lekker nachtje draait.
Morgen komt manlief gelukkig weer thuis & zus lief komt even oppassen zodat wij even lekker een laatste strandwandeling met lady kunnen doen.
Beneden in de kelder vond ik gelukkig nog een blik hondenvlees dus kon ik dat mooi aan Lady geven en haar medicijnen eindelijk toedienen.
ZE AT godzijdank!!
met een opgelucht gevoel kon ik samen met onze kleine man naar boven en op bed.

Zondag 14 januari.
Ook vannacht heeft onze kleine man weer heerlijk doorgeslapen van 12 tot 8 uur s’ morgens.
Dus weer naar beneden flesje klaar maken en weer terug naar boven, en Lady had deze keer niet eens in huis geplast maar dat zal hopelijk met de late wandeling te maken hebben gehad.
Dus na Dylano de fles te hebben gebracht snel weer terug naar beneden en Lady achter huis gegooid en eten voor der gepakt.
Toen madam eenmaal klaar was Lady weer naar binnen gehaald en het eten voorgeschoteld.
Gelukkig at ze weer iets
het waren brokken met ei en wat olijfolie om toch iets vettigs erin te krijgen, maar ze at gelukkig weer wat.
Weer naar boven naar mijn kleine man, die lag alweer lekker te drinken en half in slaap weggedoezeld dus kroop ik zelf ook nog lekker even onder de dekens.
Rond 12 uur maakte de kleine man mij weer wakker na een aantal keer wakker te zijn geweest om hem de fles weer toe te stoppen.
Toen ben ik dan ook maar echt wakker geworden en hem snel verschoond want meneer stonk weer een uur in de wind en met een dikke grijns op zijn kop keek hij mij aan.
Daarna nog even lekker op bed gelegen met mijn kleine monster.
Toen hebben we heit even gebeld met beeldbellen, en daarna lieve tante Korina.
Inmiddels had ze de prinsesjes ook verteld dat Lady ziek was en morgen dus een spuitje kreeg en die waren behoorlijk aangedaan door het hele verhaal.
Maar met Dylano vol in beeld waren ze dat rap vergeten en hadden ze alleen nog maar oog voor hun mooi neefje.
Dylano snapte natuurlijk 3 x niks van dat hele beeldbellen maar het ging om het idee.
Rond half 3 kwam manlief thuis en stonden zoonlief en hond en ik hem op te wachten bij de ramen.
Niet veel later kwam mijn lieve zus ook om even op Dylano te passen, zodat manlief en ik even lekker samen met Lady onze laatste lekkere strandwandeling konden doen.
Dit deed ons beide even goed en eenmaal thuis aangekomen zat zus lief onze kleine man nog een lekker fruithapje te voeren dit keer Banaan & Sinaasappel.
Even later werd meneertje wel heel moe en heb ik hem lekker in zijn kinderwagenbak gelegd en heeft heit hem naar boven getild om hem te laten wennen aan zijn eigen bedje.
Dit gaat tot nu toe steeds beter.
Dat was het alweer voor deze week.

dylano slaapt op eigen kamer

Terugblik;
3 maanden geleden namen we op zondag al een soort van afscheid want de maandag zou Mytral voor het laatst zijn.
Het is nu bijna niet meer voor te stellen hoe klein hij toen was en wat een verschil het nu is.
Ik ben blij dat we dit als gezin hebben mogen beleven zowel met de hond als manlief en ik.
Er zijn altijd verbeterpunten gelukkig.
Want laten we even eerlijk zijn ik ben geen gemakkelijke vrouw voor manlief om mee om te gaan, sinds Dylano er is dan.
Ik kan nogal overbezorgd wezen en door mijn ADHD vind ik dingen los laten gewoon heeeeeeel moeilijk daar zal ik zeker niet omheen draaien.
Maar er komen vorderingen gelukkig.
Gelukkig word Dylano ook groter en word alles voor manlief ook steeds makkelijker en leuker om te doen.
Voor mij is dit een periode waarin veel eerste keren komen wat ik heel spannend vind.
Maar de leukste periodes komen nog en daar gaan we met veel positiviteit naar toe werken.

Dit was het voor deze week, tot de volgende Blog.

Liefs jolanda.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: