Weekblog 27: Deel 2, update week 8 & 9.

Lieve Lezers,

In week 8 & 9 zijn er op financieel gebied weer wat knopen doorgehakt, een begin om het bewind waarin ik zit op te heffen is gedaan.

Een gastouder bureau gesprek, een bezoek in het UMCG & overlijdensgeval.

En in week 9 kwam ons lang verwachte puppy Gina dan eindelijk thuis & die middag kwam trainer Kees Koopmans ook al.

Week 8; V.I.N. (Very Important News).

De maandag morgen stond in het teken van het gastouder buro gesprek, want onze toekomstige gastouder Judith gaat binnenkort sowieso 1 dag in de week op onze kleine man passen.
Dus moest er een intake gesprek gedaan worden, met vele vragen over huisveiligheid en of we wel voldeden aan al die eisen.

De rest van de dag hebben we lekker rondgelummeld in huis.

De week begon al heftig want in het weekend is mijn 2e schoonvader (stiefvader van mijn man) naar het UCMG gebracht waardoor iedereen wel wat in rep en roer was over het wel en wee van Hans.
Maandag bleek ook al snel dat het niet goed ging en kregen wij s’ nachts het telefoontje of wij langs wouden komen.
Natuurlijk spring je dan direct je bed uit en race je die kant, dit keer zonder voeding en pampers te vergeten.
Toen we belden met de Beppe van Dylano, moesten we wel melden dat hij mee kwam omdat op z’n korte termijn oppas regelen niet meer te doen was maar wij er wel voor mem, (Dylano’s Beppe) wouden zijn waar we konden.
Eenmaal daar aangekomen maakte mijn chronische snotprobleem al niks meer uit en kon Dylano ook al geen ziektekiemen meer over brengen dus gelukkig konden wij als gezin nog even bij Opa Hans zijn.

Een laatste foto, laatste woorden en een laatste afscheid.

De dag erna kregen wij het onverbiddelijke telefoontje, Hans was na een slaap medicatie rustig heen gegaan…..
S’ avonds kwam Hans thuis, alles was al omgezet voor zijn komst met kist en al.
Een Dappere Mem had alles al geregeld samen met Hans, het was onvoorstelbaar om te zien hoeveel Hans zelf had geregeld.
Zijn hele uitvaart had hij geregeld, tot en met de bloemen en zelfs zijn eigen levensverhaal was al op papier gezet.
Heel bijzonder vond ik dat, en geheel in het teken er voor mem zijn en haar bijstaan in het huishouden e.d. Liep ik bijna elke dag er wel even naar binnen soms met Dylano en soms zonder de kleine man.
Hoe stom het ook was maar Hans en ik was niet in 1 keer een goede relatie, daar ging sowieso 2 a 3 jaar overheen maar met de komst van kleine Dylano is dat in een stroomversnelling gekomen.
Met de bevalling was Mem erbij (Beppe Dylano), en hebben we gehuild om het feit dat opa Hans dit gelukkig ondanks zijn ziekte (kanker).
En hoe moeizaam onze relatie dan misschien wel was, was hij wel een hele lieve en zorgzame opa voor Dylano en dat beeld zal ik nooit vergeten
Ik heb die week dan ook besloten iets te zeggen op zijn crematie dienst.

opa sterretje

Zie hier de crematie tekst. 

Leren van je te houden……
Lieve Hans,
Onze ontmoeting liep niet van een leien dakje, jij de man van feiten en statistieken was een man waar ik over de periode van 3 jaar leerde houden.
23 Februari 2017 hoorden wij dat we zwanger waren en niet heel veel later onderging jij vele behandelingen voor je longkanker, de diagnose toen was al niet heel positief maar jij hield vol.
Tegen alle verwachtingen in haalde jij de bevalling en wat waren we blij dat ook jij de lieve opa die je voor Dylano was nog kon meemaken.
Ook toen moest ik opnieuw weer van je leren houden,
Toen jij onze ”Bolle” Lieve Lady onze Rottweiler leerde kennen wist jij maar al te goed te vertellen hoe wij met haar moesten omgaan en aanvankelijk had je niks met haar,
Tot een later stadium toen Dylano erbij kwam en je zachtjes begon te houden van die Bolle op je geheel eigen manier.
Ook toen moest ik opnieuw weer van je leren houden,
Toen wij van de Sint Odulphusstraat naar de achterdelft verhuisden hielp jij ons met spullen over en weer brengen, een beetje voor je eigen herstel van de chemo’s en om ons te helpen.
Geen kopje koffie, glaasje water of iets anders kon ik je aanbieden maar je sjouwde elke dag weer met een kruiwagen en stenen heen & weer.
Ook toen leerde ik opnieuw op een bijzondere manier van je houden,
kerstlunch 2017 organiseerde jij helemaal voor ons met de meest vreemde gerechten die jij prachtig had gemaakt, maar wat een boer niet kent eet ie niet.
Ook toen moest ik opnieuw van je leren houden,
Toen je afgelopen week in Groningen terecht kwam in het UMCG hebben we allemaal bewust afscheid van je genomen ook Dylano,
zelfs daar presteer je het nog met je nuchterheid om grapjes over je dood e.d. Te maken,
ook toen leerde ik opnieuw van je houden,
Hans met al je koppigheid, nuchtere gedachtegang, man van feiten maar ook jou manier van zorgzaamheid, ik ben van je gaan houden op mijn eigen manier al liet ik dat niet merken.
Je hebt heel lang gestreden en wij hebben genoten van de bonustijd die we sinds Oktober 2017 kregen aan tijd met jou, je was een geweldige Opa voor Dylano en we zullen Opa Sterretje dan ook nooit vergeten.
Je zal het vast niet eens zijn met hoe we jou zouden noemen na je overlijden maar we willen de herinnering aan jou niet aan Dylano ontnemen dus misschien tegen je wil in heet je nu Opa Hans Sterretje.
Want ook Dylano moet nu van jou leren houden zonder dat je nog bij ons bent,
Ik en Jan zullen de herinnering van jou in ere houden daar kan je op rekenen.

Rust zacht lieve Hans 21-02-2018.

memory plek hans

Na het bezoek aan het UMCG zijn we even de kop wezen leeg maken bij de puppy’s.Gina was alweer flink gegroeid en een behoorlijke dominante teef geworden.
Het was fijn om even met de kop ergens anders te zijn.
Dylano heb ik die dag ook kennis leren maken met o.a. Paarden, ezels, varkens, kippen, puppy’s, en een aantal eenden en ganzen liepen buiten in de ren.
Zowel het paard als de ezels vond hij reuze interessant, de puppy’s waren nog iets te druk maar wel lief.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Week 9; V.I.N. (Very Important News).

Week 9 stond naast de Crematiedienst van Hans ook nog in het teken van Ha-Ra.
27 februari 2018 brachten we Hans weg naar de dienst en waren er mooie verhalen, foto’s & muziek van deze bijzondere en excentrieke man te zien en te horen.
Hoe stom is het dat je je pas gaat verdiepen in een persoon en de mensen eromheen als diegene als dood is?! Het blijft voor mij een raadsel.
Dinsdag de crematiedienst en de dag erna de Ha-Ra Demo avond in Restaurant De Posthoorn.

Hara demo tafel

Ha-Ra Demo avond.
De demo was niet zo goed bezocht als ik zou willen helaas, maar desondanks heb ik toch nog leuk kunnen verkopen en heb ik uiteindelijk het doel behaald.
Het had ook deels te maken met het feit dat de ijsbaan voor het eerst open ging & het was voorjaarsvakantie waar ik nooit bij heb stilgestaan.
Hoe onnozel kun je zijn dat je vakanties niet opslaat, zeker in mijn geval met mijn verjaardag die zelfde dag, die ALTIJD in de vakantie valt.

De rest van de week hebben we niet veel meer beleeft, en hebben we rustig aan gedaan om bij te komen van alle drukte rondom de crematie e.d.

gina has arrived

Eind van de week op vrijdag 2 maart kwam dan eindelijk onze puppekind Gina.
Diezelfde middag kwam onze Trainer Kees Koopmans met kanon Vito langs om samen te trainen en met puppy kennis te maken.
Tegelijk moesten wij ook nog kennis maken ook al hadden we al wel wekelijks contact gehad via de telefoon.
Toen Vito het grote Rottweiler kanon de auto uit kwam schrok ik me de pleuris.
Ik dacht dat ik al heel wat had gezien maar het kon nog erger bedacht ik me toen.

Een kanon van 45 kilo met 1 bonk spier, kwam mijn achtertuin in en terecht was Gina doodsbenauwd voor dit grote massieve bonk spier wat haar op stond te wachten vol enthousiasme.

Ze nam 1 blik en racete direct de woonkamer weer in van de angst.
Ik moest hier stiekem wel om lachen, want het was de dominantste teef uit het nest dus vond ik dit wel een leuke uitdaging voor madame.
Helaas voor Kees en Vito, was manlief aan het werk en kon onze weddenschap dit keer helaas niet door gaan.
Het was een gezellige eerste kennismaking met zowel trainer als zijn hond.

Hot News van deze week; Baby Hannah ontvoerd.

Amber alert baby Hannah

Baby Hannah gevonden in Duitsland

Hier kunnen veel mensen wat van vinden en bekritiseren maar laten we even vanuit de moeder gaan denken.
Hoe radeloos ben je als je, je eigen kind wel of niet mishandeld, zover laat komen dat het door jeugdzorg uit huis word geplaatst en ten slotte je je eigen kind ontvoerd weg bij de pleegzorg ouder….
een baby van 6 maanden mishandeld, uit huis plaatsing, pleegzorg in en zelfs dan nog ontvoeren.
Hier heeft mijn hoofd echt even gekookt van woede, en even verbijsterd dat je als ouders tot zulke extreme maatregelen gaat.
Maar goed toen de volgende dag al bleek dat het 6 maand oude meisje in goede gezondheid was gevonden heerste er een enorme opluchting in mijn hart.
Hoe kan je e eigen kind z’n trauma laten meemaken en überhaupt tot zover gaan?!
Ik kon het niet bevatten maar was allang blij dat het mooie meisje weer veilig was overgedragen aan de politie.
Hoe de biologische ouders überhaupt weten waar hun kind zat is mij een raadsel, als je vermoed dat het kind mishandeld word neem je bepaalde maatregelen als jeugdzorg lijkt mij.
Hierin laat wel blijken dat jeugdzorg wel degelijk fouten maakt.
Hopelijk gaat politie daar ook eens naar kijken.
Gelukkig is alles goedgekomen.

17-5-july-15-stubborn-goals-and-flexible-methods

Doelstellingen;
Eerder in weekblog nummer 26 gaf ik een aantal doelen aan waar ik mee bezig wou, helaas is dat door omstandigheden nog steeds niet gelukt om mee te beginnen.
Alhoewel ik wel op mijn eten probeer te letten snaai ik hier en daar soms nog iets te veel en probeer ik inmiddels al wel meer dan 1 maaltijd te nuttigen per dag.

eerste groentehapje

Dylano;
Wat zoon lief betreft gaan we wel meer bezig met vaste voeding met regelmaat dit keer.
Ook zijn we meer bezig met meneer zelf laten ontdekken in de box & als pluspuntje rolt meneer nu ook meer nu we alle speel kleden eruit hebben gehaald (er licht alleen nog een afneembaar box matras in).
Middels de ”oei ik groei” App proberen we Dylano steeds meer op meerdere vlakken te stimuleren.
Ook is zijn slaapritme dermate verbeterd dat we al even s’ nachts nog maar 1x of soms helemaal niet meer wakker worden gemaakt.Dat is behoorlijk fijn om beter te kunnen slapen en dieper te kunnen slapen.
Al met al gaat het met onze kleine man heel goed.
We zijn tevreden ouders.

veel-liefs

Liefs Story of a New Mom.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: