Extra Artikel; ADHD Acceptatie & Diagnose.

Lieve Lezers,

In dit extra artiekel duiken we in de diagnose en het leren accepteren van de diagnose ADHD.
En als je de diagnose dan eindelijk hebt hoe accepteer je het dan, hoe accepteer je de diagnose van je kind als die is gediagnosticeerd met ADHD?
Hierover meer in dit diepteverslag!

 

#Diagnose.

Bij mij is de diagnose pas laat gesteld namelijk op mijn 18e, op een behoorlijke heftige manier door een intern verblijf van 6 maanden in een Observatie Centrum in Assen.
je bent dus 6 maanden niet in je eigen vertrouwde omgeving, niet je vrienden en familie maar in een tehuis met allemaal andere mensen die daar ook zitten voor hun diagnose bepaling.

Voor de observatie waren we al bij verschillende instellingen en zorginstellingen geweest, maar daar konden ze de diagnose niet goed vast stellen.

MEE Friesland heeft ons toen doorgeschakeld naar Assen en daar kwam eindelijk het verlossende antwoord, ADHD met overbelasting (houd in dat mijn opslagruimte in het hoofd sneller vol is)

Omdat ik net 18 was zat ik nog op de kinderafdeling wat heel dubbel is want je voelt je volwassen maar je zit tussen de kinderen met alle verschillende leeftijden.

Gelukkig zat er tegenover mij een groep jonge moeders met baby’s waar ik veel mee kon optrekken omdat ze ook in mijn leeftijdscategorie zaten.
Met 1 van die meiden heb ik nog steeds contact, alleen wonen we niet echt in de buurt maar zodra ik dat roze papiertje heb en een brummetje (rijbewijs en auto) dan zal ik haar zeker eens wat vaker opzoeken!

Wat fijn is, is dat ik in die tijd veel van mezelf heb leren kennen en sindsdien een betere acceptatie heb gehad op wat heb ik nou en hoe kan ik daar het beste mee omgaan.

Ook heb ik aan het einde van mijn tijd daar een brief geschreven aan mijn ouders, omdat ik moest uitleggen hoe ze mij het beste konden benaderen en waarom sommige dingen soms zo gingen als ze gingen ook al snapten ze er niks van!
Ook was tot dusver de scheiding van mijn ouders in z’n grote vechtscheiding beland dat ik hier ook direct een stop mee kon maken, door de eewenoude postduiven contact te stoppen omdat het mij behoorlijk beïnvloede in mijn doen en laten.
Gelukkig heeft die brief toen een positief effect gehad op de verstandhouding tussen mijn ouders en mij.
Met beide heb ik alleen geen contact meer door meerdere omstandigheden, wat soms wel jammer is maar het eerste wat je in een nieuw gezin wil is rust en dat kreeg ik niet door alle discussies e.d. dus dan maar afscheid en alleen verder.
Het enige wat ik hier jammer aan vind is dat mijn zoon hierdoor zijn grootouders moet missen, dat er alleen vanaf hun kant ook geen belangstelling naar hem is doet mij als moeder wel behoorlijk pijn maar dat zal ik hun niet laten merken.
Het enigste wat ik vaak even mis is soms kunnen vragen aan mijn moeder hoe was dat vroeger, hoe deed jij dat en was ik ook zo als het dingen betreft over bijvoorbeeld sommige kenmerken van ADHD of bepaalde oudervragen waar je soms je moeder dan om advies wil vragen maar je nu niet meer doet.
Met Heit ga ik geheid de SKS & IFKS dagen en zeilwedstrijd analyses missen, zijn technische hulp of wat scholen betreft als Dylano groter is en daar hulp bij nodig is.
(Heit is leraar geweest op een Renn4 school voor moeilijk lerende kinderen)

Met mijn biologische vader heb ik al meerdere jaren geen contact door door meerdere serieuze voorvallen die ik hier niet uit de boeken doe.

Na de diagnose ben ik later in 2010 nog bij Eco Molemann in Leeuwarden bij Miquel Santana geweest waar een deel van die diagnose overnieuw werd gedaan, een Anamnese en meerdere oefeningen bij een psycholoog verder kwam daar de diagnose ADHD met overbelasting.
Een grote last viel van mijn schouders, eindelijk een antwoord waar we iets mee konden.
Door deze fijne behandelaar ben ik ook een aantal avonden in een ADHD praatgroep beland waar ik heel veel aan heb gehad.

Ik ben dus niet de enige!
Er zijn dus nog veel meer mensen die net zoals mij Trucjes hebben aangeleerd,
Die ook problemen op werk & Opleiding ondervinden.

Door M.Santana heb ik super veel geleerd over mezelf en hoe ik er het beste mee om kan gaan.
helaas is deze man enige tijd na de behandeling weggegaan bij Molemann.
Anders zou ik apart voor deze man speciaal naar Leeuwarden gaan om bij hem in behandeling te blijven.

#Acceptatie.

adhd het is Oke

Door die fijne behandelaar kon ik mezelf eindelijk eens accepteren zoals ik was en had ik steun en rust gevonden in het feit dat er nog zoveel meer mensen zijn die hier tegen aan lopen.

Vind de hulpmiddelen die je nodig hebt om je ADHD in check te houden.
Voel je goed bij het vragen om hulp, ja het is best wel heavy om dan direct bij instellingen aan te kloppen en te zeggen;

Hé ik heb ADHD i’m in need of help can someone help me please?!

Ja dat is  wel een beetje next level natuurlijk en ja ook ik had daar soms wel moeite mee.
Vooral bij het feit dat in die zorginstellingen mensen vaker dan 1x met de noorderzon vertekken en dat blijkbaar allemaal maar oké is.
Ja het hechten en weer je verhaal opnieuw doen elke keer is niet chill, dus na 5 jaar bij Rondomzorg in Leeuwarden te hebben gezeten en 3 a 4 verschillende begeleiders te hebben gehad vond ik het wel welletjes daar zo.

Via de bewindvoerder die ik al had werd ik geattendeerd op InnZorg in Leeuwarden en daar ben ik toen eens gaan kennis maken met die mensen en dat klikte direct heel goed.
Zo goed dat ik daar ook direct onder zorg bleef en direct een vaste begeleider kreeg die eigenlijk wel zo goed als naadloos aansloot bij mij en later dus ook bij mijn gezin.

Tot op heden zit ik nog steeds bij deze zorginstelling en helpen zij mij ook bij bijvoorbeeld problemenin het gezin, gesprekken bij een psychiater bij nieuwe instellingen e.d, maar ook op het gebied van UWV regelingen helpen zij hierin om samen de formulieren te checken.

 

Waar had je de grootste moeite mee?!

De grootste moeite had ik toch wel met de hulpvraag van de zorginstellingen, het kwetsbaar stellen van jezelf met anderen, daar is in de jaren dat ze bij mij natuurlijk wel degelijk een verandering in gekomen anders zou ik dit nooit hebben geschreven.

Voornamelijk de WMO aanvraag toen ik depressief thuis zat vond ik behoorlijk heftig, het toelaten van iemand die ver van je af staat en jou moet  gaan wijs maken hoe je de boel weer moet gaan organiseren in je huis e.d. vond ik mega heftig.

Ik ben niet snel iemand die zomaar hulp vraagt en regel vaak de dingen graag zelf ,
maar toelaten van vreemden vond ik doodeng.

Gelukkig kreeg ik een heel fijn persoon over de vloer die ik af en toe nog steeds spreek. Maar ik heb het daarvoor ook wel anders meegemaakt en doordat er al zoveel anderen met de noorderzon waren vertrokken werd het er ook niet makkelijker op.

De moeite met het elke keer weer open stellen en een ander je eigen drempel over laten komen vind ik een grote moeite die altijd een bepaald soort angst met zich mee brengt.

Ik kan ook niet uitleggen waar dat door komt maar ik heb dat nou eenmaal.

maar gelukkig als je al zoveel meegemaakt hebt kan je anderen soms ook helpen of advies geven en dat geeft mij altijd weer de overtuiging dat ik al deze shit met een reden heb moeten meemaken.

Iedereen heeft een missie in het leven, laat dit de mijne zijn.

Ik hoop dat ik jullie ook inderdaad advies en hulp mag en kan geven daar waar het nodig mocht zijn, mijn rugzak is vol genoeg met meer ervaringen die jij kan bedenken .

Waren ze allemaal klote?
Nee gelukkig niet, maar leuk waren ze ook niet allemaal.

Iedereen maakt wel iets mee waar je niks van af weet, laten we de arm naar een ander uitsteken als diegene het nodig heeft!

 

Maar hoe Accepteer je dan dat je ADHD hebt?!

ADHD is niet het eind van de wereld!

Ja het is onhandig en soms heel irritant maar levensbedreigend is het niet en je kan er nog semi-normaal mee functioneren dus dat heeft mij altijd de acceptatie gegeven om me niet te laten tegen houden in mijn dromen.

Er zijn zoveel hulpmiddelen om hiermee normaal de wegen te bewandelen zoals anderen het ook doen misschien in een ander tempo maar wel vaak met dezelfde visie!

doel naar succes

Ik wou al van kleins af aan naar het AOC ( Nordwin College) om de Paardensport in te gaan, ik ben er toch gekomen? dan wel iets later of met iets meer hulp maar ik ben er gekomen.
Ja ik zal misschien niet een topper erin worden maar ik heb het me niet laten tegenhouden.

♣Accept it but do not become it!♣

Dus ik heb de berg beklommen en kon abseilend naar een doel terug kijken!

 

Ik heb altijd gezegd dat ik graag jong moeder wou worden het liefst voor mijn 25e maar toen dat er niet in zat moest ik dat ook maar accepteren en doorgaan, maar toen het wel eindelijk zo ver was dat de liefde en alle andere factoren er waren waardeer je het deste meer.

Wees blij met de momenten in het leven waarop je doelen wel zijn behaald, en wat mijn achteroom altijd zij waar ik nog steeds iets aan heb elke dag is;

Blijf dromen, blijf doelen stellen, maar probeer elke dag ook een stukje van die doelen en dromen waar te maken♣

Alles kan zolang je er maar in geloofd!

Ken je kwaliteiten maar zeker ook je kwantiteiten en leer daar mee omgaan, sterker nog probeer die kwantiteiten elke dag zo te trainen dat ze bijna niet meer zichtbaar zijn.

count youre blessing picture

 

Maar stel nou jij bent die moeder met een kindje met ADHD?!

Hou dan deze zelfde tekst aan als een supermommy zei!
Een mooie tekst van een moeder met zoon die ADHD heeft;
Exact de beschrijving van mijn zoon !💖🌼💖

Om me even voor te stellen: Ik ben dus DE moeder.
De moeder van dat “vervelende kind”, om precies te zijn.

Ik ben de moeder van het kind wat je morgens vroeg het klaslokaal binnen ziet springen.
Die er wel eens voor zorgt dat jouw kind huilend uit school zal komen, omdat hij weer iets te ruw is geweest.

Ja, ik ben de moeder van het kind wat je op de grond ziet liggen in de supermarkt.
Het kind wat je vast wel eens hebt horen krijsen, gewoon omdat het leven niet verliep zoals hij het graag had gezien.
Ik ben de moeder van dat kind wat niet stil kan zitten en ook dat kind wat zichzelf op random momenten ten aarde stort.

Ik ben de moeder van dat kind wat niet altijd even goed luisteren zal.
Het kind wat te aanwezig, te afwezig, te druk en te bezig met zichzelf kan zijn.

Maar ik ben ook de moeder van het kind wat jouw kind zal troosten als deze huilt.
Het kind wat een nieuw kindje in de klas op sleeptouw neemt en uit zijn schulpje trekt.
Ik ben de moeder van het kind wat mama een glas water brengt als ze ziek op bed ligt en op random momenten kusjes en knuffels uit zal delen aan een ieder die deze graag hebben wil.

Ik ben de moeder van het kind wat alle baby’s op handen draagt.

De moeder van het kind wat zo blij is om naar school te gaan dat hij zijn enthousiasme niet kan bedwingen.
Het kind wat luidkeels meezingt bij elk liedje wat er bestaat.
Ik ben de moeder van het kind die vriendjes wil worden met iedereen die hij ziet.
En daar absoluut geen onderscheid in maakt.

Nee hij is geen heilig boontje en hij gedraagt zich niet altijd even volmaakt.

Want ik ben de moeder van het kind wat fouten maakt een kind wat van zijn fouten moet leren. En ik? Ik ben de moeder die hem daar graag bij helpt.

Dus hallo iedereen! Ik ben de moeder…
De moeder van dat ‘vervelende kind’, om precies te zijn.

Maar ik zie, ik zie wat jij niet ziet.

Zo ‘vervelend’ als jij denkt dat hij is…
Dat is hij dus niet!

kinderen adhd positieve punten

 

voor vragen of leuke anekdotes mogen jullie me altijd stalken via de Community en de Facebookpagina!

Veel Liefs,

adhd logo

Story of a New M♥M Blog.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: