weekblog 34; Een warm bewogen weekje…

Lieve Lezers,

Deze week moest ik beginnen met het bezoek aan de huisarts zoals jullie konden lezen in de vorige blog.
De dagen die daarop volgde waren niet super interessant, door de hoge temperaturen hebben we daarom ook niet zo veel ondernomen.

Wel zijn we eindelijk weer eens wezen baby zwemmen en had ik mijn laatste gesprek bij de psychologe in het ziekenhuis.

De week in een samenvatting.

weekblog 34 foto

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

#Maandag 25 juni.

kweekafname vrouw

De dag begon weer met het bezoek aan de dokter, waar we de uitslag van de kweek besproken namelijk een bacterie en een behandelplan gezien dit de zoveelste is in kort tijdsbestek en passend bij het beeld van Endometriose.
We hebben gekozen om te beginnen met een Antibiotica kuur die ik nog niet eerder heb gehad en heftiger is dan de voorgaande.
Dit om eventuele behandelplannen van de gynaecologe al voor te zijn was dit het slimste volgens de dokter.
Maandag 2 juli heb ik het gesprek bij de gynaecologe en daardoor kon ik mooi op tijd de antibiotica kuur afmaken en de bacterie weg werken zodat we dat konden uitsluiten.

Nog steeds zat de eventuele mogelijkheid van een kijkoperatie me niet lekker en dus wou ik de mogelijheid voor zijn dat we dan met onze kleine man halsoverkop oppas moeten regelen dus super tante Hyke gebeld met de vraag of die hiermee helpen kon en gelukkig kon en wou ze dat wel.
Ik ben soms wel eens op van de spanning en de druk dat ik alles maar moet regelen dus nam haar hulp zonder enig twijfelen dan ook direct aan want veel andere opties waren er ook niet.

Helaas lopen de spanningen thuis ook zo hoog dat manlief en ik tijdelijk even elkaar de ruimte geven, er is een klein mannetje bij betrokken dus wil je definitieve beslissingen zoals bijvoorbeeld een scheiding voorkomen.
Die dag was er deels de stress van onze relatie die z’n tol begon te eisen, en mijn eigen spanningsboog die al veelste lang gespannen stond.

Toen mijn spanningsboog s’middags knapte heb ik daarna hulp aangenomen van tante Hyke en Mennie die wel even een nachtje op onze kleine man wou passen zodat wij even in alle rust en zonder Dylano konden praten.

Wij hopen van harte er samen nog uit te komen maar voor nu is dit eerst even de oplossing wellicht dat ieder dan kan bedaren en de innerlijke rust kan vinden om daar hopelijk jaren weer op voort te kunnen borduren.
Want zonder elkaar willen we liever ook niet, maar ruziënd bij elkaar is op dit moment voor Dylano ook geen gezonde situatie.
Dat is en heeft altijd onze grootste drijfveer geweest.
De week begon dus met de zorg deels alleen dragend voor de kleine man, huishouden en de hond.

S’avonds nog werken was dus wel even een welkome afleiding van de situatie waarin ik zat.

#Dinsdag 26 juni.

Omdat Dylano er niet was konden we beide even goed uitslapen en rustig praten, dit gaf mij deels wel en niet de antwoorden waar ik op hoopte en dus zat ik met een onderbuik gevoel wat me de hele week niet losliet.
De hele dag zit je dus met een gevoel wat je niet kan loslaten en zorgen geeft.

Toen eind van de middag zoonlief weer thuis kwam stond ik er weer alleen voor, toen de kleine man s’avonds op bed ging en ook nog eens verhoging had vanwege weer een tand die doorkomt brak ik wel even.
Niet lang daarna zelf ook maar op bed gegaan ik was meer dan klaar met deze situatie en dag.

#Woensdag 27 Juni.

S’morgens werd ik met grote schrik wakker ”shit ik ben alleen” met de nodige angst voor de toekomst of het allemaal wel goed komt werd mijn gevoel ook niet beter, was dit wat ik wou?, kan ik dit wel?, hoe ga ik het allemaal aanpakken?
Al die vragen bleven maar door mijn hoofd spoken en dus na een paar uren woelen en draaien en geen oog meer dicht hebben gedaan ging ik er dan maar af.

S’middags moest ik het afrondende gesprek bij de psychologe doen samen met Martine, die ook op en top op de hoogte is van de situatie.
Het gesprek gaf niet de gewenste uitkomsten die ik had verwacht en boos en gefrustreerd vertrokken we uit het ziekenhuis en hebben Martine en ik op een bankje nog even alles besproken.

Ik heb het er heel moeilijk mee, je wil voor iedereen de beste omstandigheden creeëren, maar tot hoever verleg je je eigen grenzen, wanneer weet je of je de juiste keuzes maakt die misschien niet onomkeerbaar zijn, hoe vul je de wensen van je zelf en anderen in een jasje die iedereen past?

Ik was doodmoe van de gesprekken en hersenspinsels die ik inmiddels in mijn hoofd had en in grote overvloed zelfs.

Moe en gefrustreerd keerde ik naar huis, waar ik eerst nog voeding moest halen voor Dylano en tig andere dingen waar ik eigenlijk geen energie voor had.

Gesloopt en helemaal lamgeslagen door alles ging ik op bed.
De hoop dat alles maar een nare droom is, dat alles de volgende morgen als sneeuw voor de zon is vertrokken.
Helaas werkt dat nooit en kom je altijd weer in de zelfde nachtmerrie terrecht als waar je mee naar bed ging.

Het werd dan toch tijd eens iets te gaan doen waar ik vrolijk van werd en waar ik al maanden mee rondloop, baby zwemmen en meer sporten.
Dus a.s. vrijdag moest het dan maar gebeuren kon ik even mijn gedachten op iets anders zetten, dan maar alleen en de oksels vol zweet.

Ik ging nu eens aan mijzelf denken en iets voor mijzelf doen.

Bijkomend voordeel was dat Dylano daar dan ook nog eens van mee profiteerde.

#Donderdag 28 juni.

pampers zwemluiers

Alle zwemspullen en attributen maar weer eens opgezocht, tsja dan kom je er natuurlijk altijd te laat achter dat je geen passende zwemluiers meer hebt dus zwembad opgebeld of zij ze misschien hebben.
Ja die hadden ze dus was ik niet meer in de gelegenheid om ze te halen, konden we ze daar altijd nog krijgen.
Nu alleen nog ervoor zorgen dat ik op tijd wakker word en me niet verslaap o.i.d. en verder met voorbereiden.

de Luiertas en zwemtas stonden inmiddels klaar dus ik hoefde s’morgens alleen nog maar mezelf klaar te maken en Dylano wakker te maken en klaar te maken om weg te gaan!
Nou wat kan er dan nog misgaan he?!

Info over Baby&Kleuterzwemmen?!
Baby & Kleuter zwemmen.

Kleine sidenote;
Maandags had ik al contact gehad met bewindvoerder om loon wat ik tot op heden nog miste en of zij dat misschien op de oude rekening hadden ontvangen en dat was inderdaad het geval.
De vrijdags ervoor had ik alle afrondende papieren al opgestuurd om het bewind op te heffen, alleen was ik een aantal handtekeningen vergeten.
Maandags gemeld dat ze onderweg waren en dat ze vandaag of morgen binnen moesten zijn.
Ik wist ook dat een aantal rekeningen eind van de week moesten worden betaald en dat dit anders problemen ging opleveren, dus dit tijdig aangegeven bij de bewindvoerder.

Oke geen probleem denk je, dus bewind is geregeld denk je maar let op hier komt het.
Dinsdags word ik gebeld dat ik de handtekeningen was vergeten en dat ze alsnog getekend moesten arriveren, prima stuur maar op dan doen we dat toch.
Krijg ik me daar eerst nog een verwijtende serenade over dat ik zelf maar moest zien of ik ergens kon printen bla bla, nou helaas voor hun kan ik nog steeds niet toveren dus opsturen die paparassen en met een rotgang!
Maar tot op heden was mijn loon ook nog steeds niet binnen dus donderdag was de maat vol en ging ik weer bellen.

Zolang kon een transactie van de ene bank naar de andere niet duren dit klopte niet.
mijn gevoel had weer eens gelijk let op nu komt het;

Secretaresse van de bewindvoerder zegt; ja ik heb instructies gekregen om niet te betalen, niet eerder dan de brieven getekend en wel binnen zijn…..

Witheet en vol verbazing over de problemen die dit ging veroorzaken verloor ik mijn rust en heb hun woest en verwijtend gemeld dat dit niet eens mag en zij willens en wetens mij weer in de problemen werken op deze manier.
Een baas of manager durfden ze niet eens door te verbinden, of volgens hun eigen zeggen niet mogelijk.
Tsja dat moet je mij zeggen, nog woedender en volledig over mijn toeren omdat ik wist dat dit mijn hele planning in de war ging schoppen hing ik op zonder nog iets te zeggen en belde het zorgkantoor waar ik mij melden kan bij noodsituaties.

Bijna in staat om juridisch loket te gaan bellen en weet ik wie nog meer belde ik naar het kantoor en in alle woede en schock was ik niet meer in staat kalm en rustig te blijven.
Na de situatie te hebben uitgelegd zouden zij met het bewindbedrijf bellen.

Niet heel veel later belde de bewindvoerder weer terug, die waarschijnelijk de witte stoom uit mijn oren in drachten wel konden zien.
Met de excuses en dat ze de situatie anders hadden moeten aanpakken en dat het geld per direct overgemaakt werd, maar ik had al z’n vermoeden dit gaat natuurlijk nooit op tijd binnen komen en gigantische problemen veroorzaken.

terug naar de blog.

 

#Vrijdag 29 juni.

friyay baby swim day

Ik denk dat ik vanaf 5.45 tot en met 7.00 uur wekkers had staan om alles lekker te laten verlopen (wekker om het kwartier) 6 in totaal dus, dus dit mocht en kon niet verkeerd gaan denk je.

Kijk ik bij het koffiedrinken op mijn bankrekening en jahoor daar deden de eerste problemen zich al aan, de Friesland zorgverzekeraar had de rekening al automatisch geïncasseerd.

Dit was het probleem waar ik al de hele week  iedereen voor waarschuwde, er stond nog een klein bedrag op de spaarrekening om de OV-pas mee op te laden maar dat kon ook al niet meer i.v.m. de – stand van de actieve rekening die hoger was dan het spaarsaldo.
Al met al crisis dus want hoe kwam ik dan in Sneek en weer terug in Stavoren, ik wist dat er nog een 10 euro ongeveer op stond dus heen kon gelukkig wel, terug werd alleen wel lastig als het loon er dan nog steeds nog niet op stond.

Dus we gaan bliksem als zij mij willens en wetens in de problemen helpen mogen ze de kosten dan ook dragen, dan betalen ze de boete maar als ik die krijg op de terugweg.
Voor het zwembad had ik een pasje en gelukkig nog genoeg lessen over om die niet te hoeven betalen.
1 zorg minder nu die zwemluiers nog halen bij Jumbo, hopen dat ze passen en niet te duur zijn.

Dylano om kwart voor 7 uit bed gehaald zelf al helemaal klaar om weg te gaan, snel kleine man klaarmaken en lopen.
Ondertussen nog geprobeerd of manlief hierin deels kon helpen, maar gezien de tijdsdruk en handelingen die ik nog moest doen werd dat niks.

Dus door naar de trein snel kijken wat er op de OV-pas staat en hopen dat we eventueel contant in Sneek kunnen opladen, dan hoef ik de boete niet te riskeren.

Sneek centraal uitgestapt om kosten te verminderen en kon ik de stress er even uit lopen en onderweg nog even nodige boze /gefrustreerde telefoontjes plegen!

Aangekomen bij de Jumbo kon ik de pampers die ik had opgezocht niet vinden, godzijdank hadden ze wel een ander merk zwemluiers dus hoefde ik ze niet bij het zwembad zelf te halen.
Pak zwemluiers koste €7,10 bij de Jumbo voor 11 stuks zie foto & €2,00 p.s. bij het zwembad

pampers zwemluiers

Bij de kassa zat mijn tante en dus sloot ik me daar bij aan, terwijl ik geroepen werd door een collega van haar dat ik ook bij de andere kassa mocht afrekenen waarop ik stomweg zij nee dankje ga bij mijn tante afrekenen.
Mijn tante moest hierom wel een klein beetje lachen en aan de luiers te zien wist ze al dat ik ging zwemmen, zo hadden we het nog even over haar kleinzoon Noud van mijn nicht, en de vergelijking met Dylano die volgens mij behoorlijk groot was maar naar haar mening behoorlijk meeviel.
Na het afrekenen zei ik gedag en liep ik door naar het zwembad.

Aangekomen bij het zwembad was het nog super vroeg en dus had ik nog zat tijd om even een bakje koffie te drinken, om zo een deel van de spanning van alles alleen doen weg te drinken.

Half 9 gingen we de kleedkamers in om ons daar in alle rust voor te bereiden en in de badkleding te hijsen.
Het was een grote groep die diezelfde morgen ook allemaal dachten het is mooi weer laten we lekker gaan zwemmen, supergezellig en met een leuke sfeer gingen we de les in.
Dylano genoot van top tot teen in het lekkere warme water en spetterde er fanatiek op los.

Vele keren een paar stappen achteruit gegaan om zo de rest van de groep niet tot last te zijn, omdat er ook veel kleine baby’s bij waren van echt jonge leeftijd.
Gelukkig waren er ook veel diverse leeftijden en veel keus uit dames en heren in de groep.
Hoe gekker in het water hoe mooier Dylano het vond, zelfs de zwemjuf beaamde dat was best komisch.
Steeds meer begin ik te merken dat ik eigenlijk veel meer kan en moet durven dan ik nu doe, Dylano is me geen moment ontglipt of door zijn wilde bewegingen onverhoopt toch in het water gekomen dus ging het fantastisch en heb mezelf dan ook voorgesteld dit vol te houden.

babyzwemmen piccolage

Aankomende week gaan we dus gewoon weer lekker zwemmen, hij is er meer dan klaar voor, de rem is eraf & de lol is er eindelijk dus nu gaan we het stimuleren!
Zorgen dat hij zo snel mogelijk vertrouwt is in het water en kan leren zwemmen, met al dat water hier is dat bijna geen vraag meer maar een noodzaak!

Doordat Dylano zo zichtbaar genoot heb ik ook kunnen genieten en ontspannen, ik had het nodig en eindelijk was ik even alle drama en stress vergeten, alleen nog maar zijn in dit heerlijke moment met mijn mooie kleine mannetje die straalt en glundert van oor tot oor.

Na de les lekker samen douchen onder een lekkere warme kraan, waar ik me verbaasde hoe leuk en lekker hij dat vond want thuis had ie er elke keer een hekel aan.
Kleine man snel omgekleed in een romper en badjas en in de kinderwagen gezet, zelf nog snel even afgespoelt en hup omkleden, kom ik terug licht mijn kleine mannetje al te slapen in zijn badjas in de wagen….. Hoe lief aandoenelijk en verwarmd in je hart kan je dan als moeder worden.

Wij hadden dit beide nodig, even lekker ontspannen in het water en de warmte ons laten overvloeden, een sereen en voldaan beeld.

Niet lang daarna kwam er een oude dame met begeleider de kleedkamer binnen om ook te gaan zwemmen, nu heb ik altijd al een groot respect en zwak voor ouderen maar dit beeld van z’n lieve oude dame die glinsterd in haar ogen door het zien van mijn lieve kleine man deed meer dan alleen verwarmen in het hart.

Ik heb dan ook direct gevraagd of er ook nog extra mensen in hun stichting nodig zijn om zulk soort uitstapjes te begeleiden, en het antwoord was helaas ja.

Ik heb na het zwemmen direct contact gezocht met een vrijwilliger begeleider om me aan te melden voor deze uitstapjes.
Ook hiervoor heb ik a.s. maandag een intake gesprek, en wellicht na de zomer dat ik dan nog een andere dame mag begeleiden bij het zwemmen.
Hoe dankbaar en liefdevol die mensen vaak zijn en alleen al de gedachte dat ik nog iemand na de zomer blij kan maken hiermee schieten mijn ogen weer van vol.

Ik hoop dat het me mag overkomen, dat ik dankbaar en liefdevol iemand zijn leven mag verrijken in dit leven.

voor meer informatie van het zwemmen met ouderen of Aqua Therapie volg dan de link.

AQUA'THERAPIE
Aqua Therapie, zwemmen voor ouderen.

Het word een mooie zomer!

Op de terugweg naar huis moest ik nog even een ruil ophalen/afgeven, en kon ik gelukkig contant mijn OV-pas opladen.

Eenmaal thuis aangekomen lagen Dylano en ik niet heel veel later in coma, zo vermoeid als wij waren door dit ultieme wellness ochtendje.

Dat was alweer mijn week, voor nu ieder een fijne week toegewenst met het prachtige weer en geniet vooral van alles en ieder om je heen!

veel-liefs

Liefs,

STORY OF A NEW MOM BLOG♡

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: