Weekblog;52 Off-days & On-days.

weekblog 52 topic foto

Lieve Lezers,

Deze week viel het mij weer op dat ik wat down was futloos en niet helemaal mezelf en dus moest er even geswitcht worden van levensstijl.

Weer over op medicatie en alle negatieve lading kwijtraken voordat depressie zich weer overneemt.

Maar het inwerken van de medicatie duurt altijd wel even en dus houd je even je Off dagen om het maar even een naam te geven.

Dat omschakelen resulteert in bepaalde gedachtes en ontwikkelingen die ik hieronder in de weekblog natuurlijk weer uitleg!

Lees dat en meer in de samenvatting van de weekblog.

______________________________________________

Spoiler Alert!

Offday Donderdag.

Je hebt wel eens van die dagen dat je lijf zwaar aan voelt jezelf en de ruimte om je heen even teveel zijn allemaal.
Nou z’n offday had ik dus, even geen zin in moeten presteren of mezelf niet willen verzorgen voor de buitenwereld omdat het moet en je anders vaak scheve gezichten krijgt.
Heel irritant maar dat is ook de reden waarom ik begin van de week weer ben begonnen met medicatie, nadat ik een tijdje heb geschommeld met fysieke problemen en daar nu nog vol op in zit.
Ik ben daarom ook tot het besluit gekomen dat ik weer aan de medicatie moet, omdat ik begon te merken dat ik teveel hormonale schommelingen had en daar zelf nu ook hinder aan begon te vinden.
Met name het down voelen is voor mij vaak een herkenningspunt dat ik weet, ” Hé ik ben weer te lang gestopt, ik begin mijzelf weer te verliezen”.
Het is voor mij als ADHD’er vaak lastig de controle op de discipline van de medicatie te houden als er teveel schommelingen zijn in bijvoorbeeld een week agenda.
Staat de agenda bomvol dan moet ik zoveel nadenken en plannen, dat ik met een kind erbij vaak mijzelf als eerste vergeet en daardoor dus ook 9 van de 10 x de medicatie.
Heel irritant want vaak kom ik er te laat achter dat ik mijn medicatie ben vergeten, en na 12 uur is het niet verstandig ze te nemen omdat je dan slecht slaapt.
Dus nu moet ik weer strak terug in het ritme en mijzelf echt weer een dagplanning ga geven, zodat ik bijvoorbeeld ook meer tijd heb voor een wandeling alleen met de hond.
Het is alleen lastig om dat te doen als je een partner heb die tot s’ nachts laat werkt en je elkaar daardoor te weinig ziet.

Maar goed nu eerst weer even mijzelf op nr. 1 zetten en terug in de ritme zodat ik me straks ook weer wat lekkerder in mijn vel voel en hopelijk ook positiever op de mensen om mij heen reageer.
Maar goed terug naar die bewuste donderdag, we hebben dus lekker een indoor dag ervan gemaakt. Voor onze kleine man nog wel een leuk ding er aan want ik had een aangekocht Woezel&Pip cadeau eindelijk in elkaar gezet voor hem.
Hoe dat ging en wat hij ervan vond kan je in de volgende Vlog van mij zien!

woezel en pip babywalker collage

https://www.youtube.com/watch?v=7_Qbiut2zOM&t=27s

Na het in elkaar zetten van het kado ben ik bezig gegaan met het eten.
Na het eten niet heel lang er na zoonlief op bed gedaan!

Positive Minded Vrijdag.

Aangezien ik alles op donderdag lekker heb gelaten voor wat het was heb ik de dag er na geprobeerd iets positiever de dag te beginnen.
Ik wou er even uit met zoonlief even leuke dingen ondernemen.
Dus zo gezegd zo gedaan rond 9 uur opgestaan zodat na het flesje drinken ik aangekleed en wel zoonlief uit bed kon halen en daarna direct met hem op stap kon.
Nog even snel langs de winkel voor een boodschapje en een dingetje.

schaapjes voeren met mama

Daarna door naar de Zeedijk want daar lopen schapen en daar had zoonlief nog niet eerder kennis mee gemaakt en omdat de lammeren nu er niet bij lopen vertrouwde ik de dames ook iets beter met onze kleine man.
Heel voorzichtig namen wij plaats op de zeedijk en hoopten we, dat we nog enigszins een schaap bijna op schoot mochten treffen.
Heel kalmpjes aan kwamen ze stuk voor stuk naar ons toe en had Dylano zijn eerste positieve schaap ervaring mee gemaakt.
En zichtbaar zag ik hem genieten van deze mooie momenten.
Prachtig hoe onbevangen kinderen zijn in dat soort momenten terwijl z’n schaap het alles behalve relaxed vind, want dat was wel zichtbaar dat ze wel heel angstig waren en dat vond ik toch lichtelijk jammer.
Een derde positieve dieren ontmoeting was geteld, eerst de kippen toen de varkens op de kinderboerderij en daarna de koeien op de boerderij & kokedei.
En nu dan eindelijk weer een nieuw dier; de Schapen.
Fantastisch dat er weer 1 aan het moment toegevoegd kon worden.
En als je kind geniet, geniet jezelf 3x zo hard mee!
Na mijn offday liftte dit weer helemaal mijn gemoedstoestand en konden we positiever de dag doorkomen.

schaapjes ontmoeten

Ook heb ik die dag dan eindelijk de tuinaarde aan laten rukken om toch nog dit jaar te willen beginnen met het aanleggen van 1 moestuin, en wie weet wel een aantal meer.
Met deze mooie zonnige dagen die we nu nog hebben moest dat vast gaan lukken.
Dus van de week als ik er een halfuurtje voor kan vinden of liever een ochtend aan tijd dan ga ik ermee aan de slag.

Slow Starter zaterdag.

Vandaag was even rustig aan wakker worden na een rommelige nacht niet goed kunnen slapen.
Dylano eerst de papfles gebracht en daarna toch weer even in bed gekropen en toen ik hem later weer hoorde even de Ipad gebracht zodat ik even kon relaxen en wellicht nog even rustig kon douchen.
Helaas toen ik de Ipad bracht en zoonlief even knuffelde voelde ik al snel dat dit dus helaas niet ging gebeuren en dat meneertje maar even mee moest onder de douche om de enorme poeplucht die om hen heen hing weg te spoelen met een bult Zwitsal van heb ik jou daar!

Z’n hele slaapzak zat er onder en toen ik die opende en even spiekte heb ik toch maar even manlief erbij geroepen die net ietsje meer wakker was dan mij, en mij hiervan moest verlossen want ik kon het even niet verdragen.
Dus tussentijds hij de pamper en pure ammoniak lucht zoals hij zij weg werkte kleedde ik me uit en zette de douche alvast aan en deed een laagje water in zoonlief zijn badje.
Toen de de mannen klaar waren nam ik Dylano over en gingen we samen verder onder de douche en een heerlijk geurend Zwitsal luchtje die ik wel kon verdragen.
Na het douchen heerlijk omgekleed en naar beneden gegaan waar ik al wel merkte dat Dylano al wel weer wat moe begon te worden.
Toen wij namelijk van zijn gehuil wakker werden moet het zo geweest zijn dat hij daarvoor al even wakker was.
Dus maar even rustig aan wakker worden even rustig nog een pap flesje drinken en moeders een bakje koffie zodat we daarna even kleine boodschapjes konden doen.

Ik had bedacht vandaag weer een appeltaart te maken en dit keer 1 die niet zo droog als hoppe is zoals de appelminicakes wel waren.
Dus mem al gevraagd of ik haar springvorm mocht lenen aangezien ik er zelf niet meer 1 heb.
Voor Dylano zijn verjaardag twijfel ik ook nog of ik een taart zelf wil maken of dat we ze zo uit de winkel halen!
Er is wel al 1 taart in bestelling voor het moment dat de visite s’ middags allemaal aanwezig is, en er even volledig bij zijn verjaardag mag worden stil worden gestaan.
Het moment dat ons kleine mannetje word toegezongen en een kaarsje mag gaan uitblazen op zijn eerste verjaardag.
Dat moment waarop je als ouder overspoeld word door emoties en je realiseert dat je kind alweer 1 jaar is.
Waar je het jaar ervoor nog niet wist wat voor mooi persoon je bij je draagde, maar wel al zo bijzonder veel geliefd was.
En dat kleine mensje die een samenkomen is van jullie 2 als ouders,, die kleine man is nu 1 jaar (nou ja op dat moment dan).

Even terug in de tijd. . . 

Hoe bizar is dat, dat moment gaat zo ontzettend snel en als je 1 keer te vaak knippert is het zelfs al weg.
Nogmaals bizar als we ons realiseren dat ik vorig jaar rond deze tijd, me bijna de hele week moest melden in het ziekenhuis omdat ik vruchtwater verloor.
En dat de ene maandag we nog met argwaan weer naar huis werden gestuurd, terwijl een week later die bewuste maandag morgen de 16e van oktober om 6.35 onze zoon ter wereld was gekomen.
Ongelofelijk en dat terwijl ik dat weekend ervoor nog een hele verhuizing had gedaan.
Niet te bevatten maar het is wel zo, meneertje had zich keurig aan de afspraak gehouden pas na de verhuizing op deze mooie aardbol ter wereld komen.
Ik krijg de afgelopen week daar ook veel herinneringen van, van hoe ik vorig jaar met mijn dikke buik en opgezwollen voeten en ons lieve trouwe hondje Lady, dit huis nog schoonmaakte en klaarmaakten voor de verhuizing.
En de snelle verhuizing op zich waar godzijdank heel veel lieve mensen toen aan mee hebben geholpen.
Ja we hadden toen een mooi jaar maar ook een heel hectisch jaar, waarin we 3x verhuisden i.v.m. Renovatie van onze ouwe woning, naar een logeer adres, en toen naar ons gerenoveerde huis, en van daar uit naar het huidige huis.
Dus toen we hier eenmaal zaten en ik merkte dat de bevalling begon te komen was ik maar wat blij dat we eindelijk te plek waren.

Maar goed dat ter zijde!

Na het flesje en bakje koffie gingen we op de fiets de bakvorm ophalen en langs de winkel het was godzijdank ook weer prachtig weer en daar word ik vaak nog vrolijker van.
Na de boodschapjes Dylano op bed gebracht en zelf even achter de laptop gekropen.
Taart maken werd het vandaag dus niet meer dat kwam morgen en anders later wel.

Ik had wat anders belangrijks te doen want ik liep al enige tijd met de vraag of ik wel goed doe wat de blog betreft.
Alle tips en kritiek neem ik altijd van harte en probeer ik ook zo snel mogelijk aan te passen waar ik kan.
Zo zijn er 2 belangrijke kritiek punten genoemd waar ik snel iets mee moest om geen lezers en of volgers te verliezen.
Namelijk te lange blogs als in de weekblog door de helft te gaan delen.
En dat de weekblog nieuwtjes vaak lastig terug te vinden in de blog zelf.
Dat zijn 2 goeie kritieken waar ik direct iets mee kan en ook zeer ten harte neem.
Maar goed als 2 mensen dat zeggen dan zijn er vaak vast nog meer kritieke puntjes waar ik naar luisteren moet en ook graag doe.

Dus stelde ik de vraag live aan de kijkers & lezers van de blog op alle social media.
Dus zowel via de Instagram pagina en Facebook pagina’s stelde ik de vraag.
Helaas tot op heden weinig kritiek, dat kan natuurlijk goed zijn maar kan ook betekenen dat men het lastig vind om te benoemen.
We shall see denk ik dan altijd maar.
Binnenkort ga ik sowieso de look van de website ietsje veranderen, iets meer personaliseren.
En hopelijk is het dan wat meer naar mijn zin.
Ik kijk nu soms naar de pagina en denk; ”dit is nog niet wat ik wil dat het is maar hoe pas ik het aan?” dus heb ik goede vriendin en expert op dat gebied Marlies gevraagd mij daarin te helpen.
Binnenkort een foto sessie zodat de uitstraling van de site wat professioneler word, en hopelijk kan ik dan me ook meer richting bedrijven gaan benaderen want die stuiten daar helaas ook al op.
Na die live sessies en brainstorms moest ik even gekjagen en vond ik mijn hijl in snapchat die 2 fantastische make-overs met mijn gezicht deden.

snapchat fun piccollage
klik op de link voor het filmpje; Snapchat fun filmpje

S’ middags na zijn dutje zijn we even heerlijk wezen wandelen met nog een vriendin.
Het was nog supermooi weer en dus genoten we even met zijn allen tijdens een heerlijk rondje Stavoren samen met de kids.
Bij thuiskomst snel eten gemaakt waar zoonlief 3 happen van heeft gehad en er toen klaar mee was dus op tijd naar bed dan maar.
Gelukkig sliep ‘ie daarna dan ook snel, en kon moeders nog even rustig eten daarna.

Verjaardag zondag!

Na heerlijk lang uitslapen (Lees: half 11 was voor onze kleine vriend heeeeel laat) en rustig ontwaken met warme broodjes e.d. Was dit de ultieme zondag morgen.
Na rustig ontbijten en lekker hangen voor de tv ging ik daarna vol gas aan de bak in huis.
Een halve lijst aan schoonmaak werkzaamheden die ik nu lekker vlot af kon strepen ben ik daarna mezelf gaan op kalefateren.
Eenmaal klaar met bouwwerkzaamheden van mijn gezicht ging ik verder met het struikje wat op wat mijn hoofd zat en mij niet zinde.
Maar uiteindelijk maar genoegen genomen met dat het vandaag gewoon niet ging zitten zoals ik zou willen nou ja dat zij dan maar zo!

Op naar Workum naar de verjaardag van onze grote vriend Django!
Vandaag was zoontje van een vriendin van mij jarig en daar zijn we uiteraard naar toe gegaan.
Zij komen ook altijd bij ons en niet omdat ik dan verplicht ben daar ook heen te gaan maar iets anders had ik ook niet dus dan is het geen optie om niet heen te gaan.
Het feest had het thema Halloween nou vond ik mezelf met een keer een niet blote billen gezicht al eng genoeg dus besloot ik me niet verder te verkleden, immers heb je tegenwoordig voor een heksenoutfit ook niet per se meer de neus of een muts nodig.
Zonder al die poes pas kom ik vaak genoeg echte heksen tegen, en die dragen ook geen puntneus met wrat en een hoed.
Maar goed Django kreeg van ons geld zodat ie later nog iets bij zijn verjaardag cadeaus kon kopen (en ja wat vind een 8 jarig kind leuk das zo moeilijk vandaag de dag).

frederika en dylano

Dylano vond Vriendin Frederika maar doodeng in haar Duivelskostuum.
Ik heb hem nog niet eerder zo hard mij zien aan kruipen als toen, heeft ook wel weer wat die vastgeklemde armpjes.
En heel even hoopte ik dat ie daarna nog wel even ervan onder de indruk zou zijn en mij nog iets langer vast hield maar die hoop kon ik snel laten varen.
Rond half 8 gingen we weer richting huis, op de fiets naar de trein en daarin verder reizen naar Stavoren om daar weer met de fiets verder te gaan naar huis.
Al met al een leuke avond en 1 waarin Dylano zijn neefje weer even heeft gezien en lekker kon spelen met andere kids.

Geen offday maar een Fun day!

En nu…… FIN!

Tot Donderdag met een nieuwe weekblog!

Liefs Story of a New Mom!

veel-liefs

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: