Weekblog 63; Gemende Emoties.

Weekblog 63; Gemengde Emoties.

Lieve Lezers,

Deze week was bewogen, hier en daar met een traan.

Emotioneel was bijna wel de boventoon.

Dat en veel meer lees je in de blog.

Maandag blog dag.

Standaard probeer ik maandags de blog te uploaden alleen kwamen we zondag avond zo laat thuis dat ik daarom maandags zo gesloopt was.
Dus kort maar krachtig heb ik toen eerst behoorlijk moeten bijkomen van alle korte nachten de hoeveelheid drank die ik anders nooit drink en nu in 1 weekend dronk.
Met andere woorden geest en lichaam moesten even flink bijtanken en daar had ik zelfs 2 dagen voor nodig.
Dus woensdag nam ik eindelijk plaats achter de laptop om dan eindelijk de blog te schrijven.
Kortom maandag, dinsdag en woensdag heb ik niet heel veel meer gedaan dan mijn kind verzorgen, slapen, eten en alles weer opnieuw.
Op woensdag na, want toen heb ik de blog klaargemaakt.

Woensdag visite.

Woensdag kwam mijn lieve schoonzusje met haar kleine prinsesje langs en dat vonden Dylano en ik wel heel erg leuk!
Ik jatte haar kind vrijwel direct om even lekker te kunnen knuffelen.
Gelukkig weet ik dat zij dat niet erg vind, en dat het wel eens fijn is om je handen vrij te hebben.
Ze was er misschien maar kort maar we hebben er optimaal van genoten!
Dylano vond het speentje van Roos die Margreet in haar mond had maar wat interessant trouwens.
Zo interessant dat ie zelf ook wel even wou proeven eigenlijk.
Dat gebeurt wel vaker als hij bij een ander een speen ziet.
Zo nu dus ook wat wel komische momenten oplevert altijd.

48411901_767322743660088_5084161656829771776_n

Donderdag afspraken dag.

Vandaag had ik 2 afspraken 1 met zorgbegeleiders die een hulpverlenersplan kwamen bespreken waar ik het absoluut niet eens mee was en al eerder een gesprek over had gehad in Leeuwarden.
De reden waarom ik het er niet mee eens was is omdat zij een ZRM hadden ingevuld die volledig onterecht was ingevoerd, ze hadden ook 2 andere antwoorden kunnen invullen maar dat hebben ze bewust niet gedaan.
Daar viel ik bij het eerste gesprek al over, en toen ook direct fel gemeld dat ze mijn kind niet zomaar bij de WMO gaan aankaarten als dat niet nodig is.
Ook werd ik ten onrechte negatief benaderd in dat plan.
Zo negatief dat mijn bloed bijna direct begon te koken bij het lezen.
Dit kwam omdat ik tijdens de begeleidingsuren ook wel eens iets heb verteld, en dat nu even als voorbeeld werd gebruikt terwijl het in die context totaal niet klopte.Het ging om het volgende;

In de ZRM moet getoetst worden of de moeder adequaat handelt consequent is, en kind in contact brengt met andere kinderen of dat zelfs weigert.
In mijn geval in het eerste plan werd ik bestempeld als inconsequent, en bracht volgens de ZRM mijn kind niet in contact met andere leeftijdsgenoten.
Nou als je een moeder snel tot haar kookpunt wil brengen moet je het op die manier brengen geloof ik.
Want als er iemand is die dat juist boven aan haar lijstje heeft ben ik dat wel.
Maar goed hier was het laatste woord ook nog niet over gesproken.

En in eerste instantie wilden ze het niet eens aanpassen omdat ze volgens hun een soort van meldplicht hadden nou toen was ik al helemaal klaar met hun plan en hun begeleiding want r mankeert niks aan mijn kind hij komt niks te kort dus er is überhaupt geen meldplicht nodig.
Ik heb ze toen ook geëist het plan aan te passen en zo niet, ik de ambulante begeleiding acuut zou stoppen.

Helemaal over mijn toeren heb ik toen ook het gesprek in Leeuwarden ook verlaten omdat ik niet kon geloven wat er gebeurde en dat er ook misbruik was gemaakt van bepaalde situaties.
En omdat ik niet mijn emoties wou laten lopen tijdens dat gesprek leek het mij beter om op te stappen omdat ik wazig begon te worden en merkte dat ik een bepaalde drang kreeg om iets te doen waardoor ik me misschien niet meer in controle zou hebben en dat mocht al helemaal niet gebeuren.

Zie je het voor je een moeder die even helemaal uit haar plaat gaat tijdens een gesprek en later begeleiding aanvalt, kantoor sloopt omdat haar iets niet zint op papier.
Ik ook niet en aangezien ik thuis nog een kind heb, mocht ik het überhaupt niet zo ver laten komen.

Dus tijd voor een 2e gesprek zien of we nu wel tot een compromis konden komen en of ze überhaupt een excuses gingen aanbieden want die vond ik wel meer dan terecht.
Het gekke is nog dat degene die het plan schreef zelf ook moeder is, en zichzelf niet even kon verplaatsen in mijn schoenen en het dan nog zo neerzette.
Ik kon er niet bij en had dat het eerste gesprek ook gemeld.
Daar kreeg ik al snel antwoorden op dat het inderdaad vanuit een moeders oogpunt niet heel fijn leesde en zij ook vond dat het niet klopte.

En dan hebben we het over de zin;

  • Het niet adequaat handelen, inconsequent zijn, en niet interesse tonen in het kind in contact brengen met leeftijdsgenoten.

Kortom als ik z’n plan had geschreven over haar kinderen en zij zo bejegend zou worden zou zij dat ook niet waarderen, ze mij begreep waarom ik hier zo emotioneel van werd.

Maar waarom dan niet anders invullen zou je denken?, dit komt volgens hun doordat zij vinden dat zij moeten melden dat ik ouder ben van een minderjarig kind en dat hier hulp bij gebaat is.
Kortom volgende de Ambulante begeleiding weet het WMO nog niet dat ik moeder ben en is in hun ogen (vanuit mijn perspectief) bij de gemeente niet bekend dat hier een minderjarig kind woont.
Toch gek hé aangezien de vader van het minderjarig kind, hem toch echt zelf heeft aangegeven bij de gemeente.
Dus die meldplicht kon in mijn ogen direct geschrapt worden, die onzin konden ze aan mij niet verkopen.
Alleen volgens hun ben ik nou eenmaal moeder (ja dat wist ik nog niet) en zou het raar zijn als dat er niet in zou staan.
Bekeken vanuit mijn perspectief;

  • Het behandelplan is voor mij als Cliënt en daar heeft mijn kind niks mee te maken,
  • Zorg voor mijn kind loopt via ouders alvorens daar over word beschreven in een behandelplan,
  • Consultatiebureau voorziet ook in het bekijken van de gezondheid van mijn kind, zo ook de huisarts e.d. Dus een 3e oog hierop vond ik onnodig aangezien daar geen aanleiding voor was.
  • Meldplicht vind ik pas noodzakelijk als kinds levensbehoeftes niet meer zouden worden voorzien of er aanleiding is tot zorgmaatregelen,
  • Kind is al aangegeven bij de gemeente waarvan WMO een onderdeel is en dus is meer dan duidelijk bij de WMO dat er hier een minderjarig kind woont.

Dit was kort gezegd mijn pleidooi om al hun argumenten te ontkrachten.

We hebben het bij het eerste gesprek ook gehad over een signaleringsplan en een veiligheidsplan maar dan wat het is en welke draagt bij aan de situatie.
Daar kwam uit dat een signaleringsplan wel handig kan zijn voor de nabije toekomst en die hebben we vandaag dus ook opgesteld m.m.v. Mijn lieftallige echtgenoot die soms maar moet gissen in welk voorstadium depressie ik ben geraakt.
Dit vond ik zelf ook wel handig zodat anderen misschien kunnen voorkomen in ergere stadiums van depressie.
Iemand die het nog nooit heeft ervaren zal het niet begrijpen maar depressie is een sluimerend probleem wat als eenmaal in je leven is geweest vaker en sneller terug kan komen.
In mijn geval in het bijzonder omdat er naast mijn diagnose ADHD ook nog overbelasting is geconstateerd wat inhoud door teveel prikkels op langdurige termijn raken mijn hoofd & lijf overbelast.
Dit is niet iets wat ik licht neem en daarom ook nooit na 1 drukke week er nog een overvolle week achteraan plan omdat ik dan vaak even in mijn hoofd en lijf moet bijtanken van alle prikkels.

Uiteindelijk hebben ze de ZRM toch aangepast tot positieve bejegening en ook richting het handelen naar mijn kind.
Eind goed al Goed.

Afspraak 2 was een webinar om meer of betere omzetten te draaien.

Deze webinar was online en werd gegeven door Michiel Cremers.
Al gauw werd me duidelijk dat mocht ik zijn programma willen volgen kost me dat behoorlijk wat geld wat ik nu niet 1.2.3 heb liggen en dan hebben we het over investeringen van ongeveer duizenden euro’s.
Ook heb ik daarna verdere research gedaan bij andere soortgelijke webinars en eigenlijk kwam ik al snel tot de conclusie dat het voor een paar euro gewoon niet te doen is.
Een minimale investering bij bijvoorbeeld Franka Peels is €1000 euro die ik gewoon niet heb.
Conclusie ik hoefde de webinar niet verder te volgen want wat daarop volgt is een speciale aanbieding met speciale prijs die maar zoveel uur of dagen beschikbaar is enzovoorts.
Gemiste kans voor deze webinar gevers, verlaag je tarief en wellicht trek je dan meer klanten.
Ik heb er wel een aantal dingen van opgestoken dus gemiste kans voor mij was het absoluut niet.
Van alles wat je leert word je wijzer, en het is maar net hoe pas je het in je eigen situatie toe vind ik.

Vrijdag Wisselende dag.

Vandaag moesten we op begravenis van mijn pake die is overleden.
Ik had de avond ervoor nog snel een klein bloemstukje geregeld bij de bloemist en hoopte nog even tussen de klanten van de kapper door te kunnen fietsen als dat het toeliet.
En warempel kon dat ook nog.
Ik koos voor een degelijk makkelijk maar toch gelegenheids- juiste kapsel.
Een van achter ingevlochten staart met op de bovenkant een getoupeerd kuifje en daarachter een knot.
Klinkt ingewikkeld maar dat was het helemaal niet, ik heb de kapster ook hartelijk bedankt voor haar tijd en moeite, helaas kende de kapster mijn Pake &Beppe wel (vanwege dat ze kapper was in hetzelfde dorp waar mijn Pake & Beppe jarenlang woonde) en toch voelde dat ook wel weer fijn om het er met iemand over te hebben ofzo.
Kapsalon Klazien bedankt voor jullie uitstekende hulp en magnifieke haarkunsten.

ingevlochten bun met poufe

Helemaal voorzien van alle behoeftes ging ik op weg naar de bloemist om ons bloemstukje op te halen die daar te plaatse nog in elkaar gezet moest worden.
Eenmaal thuis kwam Schoonmoeder Hinke ook al die zo lief en bereid was op te passen.
Enorm fijn dat je dan een vangnet hebt die dan even kan helpen.
Zo konden wij op de juiste manier afscheid nemen van Pake.
Wij reden met mijn broertje en schoonzusje mee die zo lief waren over Stavoren te rijden om ons op te halen.
Heel fijn al die hulp en mensen die net even die extra kilometers rijden.
Na de begrafenis hebben we met schoonzusje en broertje met zijn allen chinees bij ons thuis gegeten.
Fijn om even met zijn allen zo af te sluiten vond ik.Merkbaar was dat mijn broertje en zijn vriendin dat ook vonden.
Na het eten Bracht mijn broertje me nog in Bolsward waar ik nog een Jaarsafsluiter had van HA-Ra.
Gelukkig zat ik daar dan weer wel met mooi haar en nette kleding.

hara jaarafsluiter

Zaterdag Rustdag.

Vandaag was dag van de rust even lekker niks.
S’avonds belde manlief mij alleen met de vraag of hij zondag mee mocht met vrienden om meet te gaan op de Garnalenkotter voor 36 uur.
Tsja waarom niet, ik gun hem die ervaring en lol wel, ik wist alleen niet of hij het zou trekken omdat hij vaak zegt dat hij niet over weinig slaap kan op bepaalde manier na het ontwaken eten moet enzo.
Dus mijn verwachting was dat hij gebroken en met een niet leuke ervaring terug zou komen.
Maar ik gaf hem het voordeel van de twijfel en liet hem gaan in de hoop dat ie met enige goede ervaringen het zou beleven en mij zou vertellen.

Zondag Sneeuwval.

Manlief was eerder wakker en liep naar beneden om te plassen en schreeuwde naar boven schat kijk eens naar buiten en wij wisten allebeide dat er lichte sneeuwval was verwacht.
Dus ik dook op van bed rolde naar de andere kant schoof snel de gordijnen en jaloezieën open en jahoor daar lag het mooie witte laken.
Helemaal blij en verrast was ik wakker geworden en na een tijdje liep ik naar zoonlief om ook hem dit witte fenomeen te laten zien.
Eruit gaan in de sneeuw met hem heb ik helaas niet gedaan maar ik vond dat ik zijn ochtendroutine niet moest verstoren door dat er sneeuw was gevallen en dus gingen we door met de normale gang van zaken.
Zo ging ik wel met de hond naar de winkel, door de sneeuw die helemaal door het dolle was door dit mooie witte fenomeen.

Dit was overigens de dag dat we 2 jaar getrouwd waren en dus vond ik het tijd voor taart en een beetje viering.
Manlief is overigens niet zo van de taart maar soms kan ik hem wel blij maken met appeltaart of appel kruimeltaart dus had ik die laatste meegenomen.
Helaas manlief wou me niet vergezellen in het taart eten dus kortom ik had een halve appelkruimel taart voor me zelf ook niet heel erg.

De rest van de dag was het dus een beetje karig want we moesten ook nog spullen bij elkaar zoeken voor manlief om hem warm aangekleed de kotter op te sturen en met een 2 persoonsdeken en laarzen + rugtas met kleding vertrok hij om even voor half 10 dan van huis.
Ik vind het maar niks overigens dat hij meegaat, ik ken verhalen van mannen die over boord slaan.
Als je even niet goed oplet je in touwen kan verstrengelt raken en dan alsnog over boord kan slaan.
Wat moet je als vissersvrouw toch ongelovelijk sterk in je schoenen staan moet je dit elke week weer doen.
Afscheid nemen met in je achterhoofd wat er kan gebeuren, hoeft natuurlijk niet te gebeuren maar is wel een mogelijkheid.
En dan zat hij alleen nog maar op het waddengebied, waar de golfslag veel minder is dan op de Noordzee.
Bah bah niet voor mij weggelegd merkte ik wel heb s’ nachts maar weinig geslapen daardoor.
Zal blij zijn als ie weer thuis is.

 

Tot zover onze week.

Liefs STORY OF A NEW MOM!

veel-liefs

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: