Weekblog 66; Stilte na de storm.

Lieve Lezers,

Na een week behoorlijk veel drukte en merkbare overlading in mijn systeem.
Ik had behoefte aan rust en vooral even paar nachten goed slapen want dat schoot er behoorlijk bij in door alle drukte.
Even bijkomen van alle drukte zo gezegd.

Ik had alleen maandag en dinsdag nog druk / vol gepland staan de dagen erna wou ik echt even de rem er weer op drukken voor zover dat kon.

Met de rem erop bedoel ik even dingen doen die geen tijdsdruk hebben of stress opleveren maar juist ontspannend werken, zoals bijvoorbeeld Ballorig, naar de boerderij of vele andere leuke uitjes die even stress verlagend zijn.

Dus kortom even niks moeten maar even van alles mogen en zien wat de dag invulling is (met structuur van onze kleine man rekening houden) en wat de dag ons brengt.

Samenvatting van de week.

weekblog 66 topicfoto

Maandag 4 Februari 2019.

op maandags zijn manlief en ik beide vrij en gezamenlijk thuis doen we vaak even rustig aan wakker worden (ieder op z’n eigen tijd) en plannen we niks maar laten we alles op z’n beloop.
Ik daarin tegen word meestal rond 9 uur samen met Dylano wakker maak z’n papfles, en kruip of nog even mijn bed in terwijl hij rustig zijn fles op drinkt voor de tv of ik ga naar beneden schoonmaken voor ik hem uit zijn bed weg haal.
Meestal is het optie 2 zodat ik nog even wat kan doen voor Dylano beneden is en er geen *kip meer gebeurd aangezien hij overal bij betrokken wil zijn.
Vaak als ik de vaatwasser bijvoorbeeld uitruim trekt hij de onderste lade al bijna uit de deur en klimt dan bijna in de machine en nee dat is niet handig als je even snel je schone servies e.d. Op wil ruimen.
* vervangend scheldwoord voor iets anders, wat je kinderen liever niet wil horen zeggen.

Hetzelfde geld voor het stofzuigen wat hij overigens ook reuze interessant vind en/of aan het snoer gaat lopen trekken, de machine zelf pakt en gaat gebruiken als soort van loop stoel alleen dan daarmee op zijn knietjes de kamer door rolt (zodat ik geen snoer meer heb of niet verder kan zuigen).

Je raad het al super irritant, en dus doe ik dat soort dingen vaak liever voor hij beneden is tenzij het niet anders kan.

Oké terug naar de dag indeling.

Ik maak maandags ook altijd schoon en dus is dat ook een beetje standaard daginvulling (lekker handig want is manlief thuis), dus kan ik dan mooi even aan de gang zonder 2 voeten en 2 handen telkens in de weg te hebben lopen.

Zo heeft manlief lekker even de tijd om de band tussen hun 2 weer even te herstellen na een drukke week werken.
Alleen merkte ik deze week op wat het leek verlatingsangst.
Ik vind die periode denk ik het meest moeilijke, ik weet dat ik er vaak 24/7 ben voor hem ben en toen ik vorige week bijna 2 dagen pleite was voelde ik me dan ook reuze schuldig.
Ja wie wil z’n kind nou achterlaten als ze alles bij elkaar huilen of dat je merkt dat je kind het moeilijk heeft met je vertrek ( zelfs al die naar de wc toe gaan is) ik geloof geen enkele moeder maar goed soms moet dat wel eens.
De peutertijd straks word nog lastig denk ik, ik gok erop dat het vaak huilen word en moeders die weg loopt met tranen in de ogen of al biggelend over de wangen.
Jeej ja echt iets om naar uit te kijken hoor poeh. NOT.

Het enigste positieve daarvan is de vrije tijd die je erdoor terug krijgt, om eventuele werkzaamheden op te pakken of je eigen momentjes in te kunnen plannen.
Ja wat je echt wil als je net huilend je kind hebt weggebracht om direct aan het werk te gaan, voor de een afleiding voor de ander hel.
Ik gok erop dat ik de afleiding wel lekker vind om wat extra werkzaamheden op te pakken, maar voor hoeveel uur dat vraag ik me nog wel af.

Again back to the topic. . . .

Na het schoonmaken pak ik vaak direct Dylano over i.v.m. Het eten, waar Dylano ook altijd heeeel graag bij wil zijn zelfs zo erg dat ie bijna de pannen van het gasstel af haalt.
We hebben een krukje in de keuken zodat hij mee kan kijken wat er gebeurd, omdat ik het belangrijk vind dat hij leert wat hij eet en waar het weg komt.
Op dat krukje klimt hij zelf en kan hij zich bij de hendel van de oven vasthouden, een aandoenlijk gezicht waar ik altijd een glimlach van op mijn gezicht krijg.
Vaak til ik hem tussen door even op en laat ik zien wat ik doe, wat we eten e.d.
Het lijkt aan te slaan want hij praktisch alles wel, een positief geluid wat ook wel eens anders is geweest.

Vandaag bleef het koken even uit en nam manlief die taak ook op zich want ik had een Ha-Ra avond en moest daardoor om 18.20 uur met de trein.
Daarvoor nog snel de winkel in gesprint om broodje filet te halen en noodlesoup want niet eten was geen optie.
Thuis aangekomen moest ik me nog omkleden en nog opmaken en broodje smeren, dat laatste deed manlief gelukkig voor me en daar was ik in de trein uiterst blij mee!
Later op de avond tijdens de HA-Ra meeting at ik de noodles op, waar een aantal collega’s wel vonden dat het wel heel erg lekker rook.
Al met al laat thuis en de volgende dag moest ik belachelijk vroeg mijn bed weer uit voor een afspraak in het ziekenhuis die om jawel 8.30 gepland was.
Dat betekend vanuit Stavoren met de half 8 trein bedankt mensen van de planning.

Dinsdag.

Vandaag moest ik naar het ziekenhuis voor de controle van mijn operatie, wat bleek dat alle hechtingen er nog zaten en die nog ‘even’ verwijderd moesten worden.
Op zich geen probleem als je vraagt of het pijn gaat doen en de gynaecologe nee zegt.
Maar toen ik daar eenmaal lag en zij begon kon ik wel door grond zakken van de pijn, en ondertussen hoor je haar dan zeggen ‘probeer te ontspannen’ Ja natuurlijk joh, doen we even onder het genot van helse pijn. NOT.
En dat onder het genot van ongeveer 6 hechtingen laten weg halen.

Nou viel de pijn na de operatie 100% mee want ik had het veeeel erger ingeschat, wat gelukkig behoorlijk meeviel.
Het enigste wat hetzelfde is aan deze operatie is het spoelen bij het plassen, en niks mogen doen op seksueel gebied.
De brandende pijn die je na de bevalling hebt van onder, had ik nu gelukkig niet.
Wat verschilde is dat je 2 weken niet mag fietsen na z’n operatie, wat voor mij best wel irritant is gezien ik bijna alles op de fiets doe.
Maandags moest ik onverhoopt even snel fietsen en ben ik zonder aarzelen gewoon gegaan en toen ik bij de controle afspraak dat melde verbaasde de gynaecoloog zich daar bijna over dat ik geen pijn had gehad o.i.d.
Nou vond ik dat niet zo raar maar zij schijnbaar wel zoals ze het zij en naar me keek.
Dus met mond vol verbazing mocht ik dus wel weer gewoon gaan fietsen (ja dat was ik ook van plan muts.)
Na de controle liep ik de stad in met inmiddels z’n ski lap maandverband in de boxer, want dat moest aangezien het nog lichtelijk nabloeden.
Zo fijn hé dat ze zoiets niet van tevoren even melden, kan me daar soms zooooo aan irriteren.
Maar goed we zijn er vanaf. GODZIJDANK !!!

Aangekomen in de stad pakte ik eerst de meest verre winkel aangezien ik wist dat ik later een behoorlijk zware tas moest gaan sjouwen.
Dus op naar Action, daarna de Aldi, daarna op naar de Hema voor agenda vulling die ze alleen niet meer hadden en ik toch een reguliere schoolagenda moest kiezen waarvan er ook nog maar 1 over was (de laatste) die bij de kassa ook nog eens de helft van de prijs bleek te zijn.
Op naar de laatste winkel maar eerst even langs Bakker Bart voor een broodje (ik ben gek op de supersausijs).
Daarna de laatste boodschapjes halen bij de Kruidvat namelijk de papjes.
En daarna liep ik met een loodzware tas naar het station om weer terug naar huis te gaan!

Eenmaal thuis moest er nog spul bij mijn schoonvader verhuist worden, dus dat deed ik s’ middags ook nog alvorens ik even tukje had gedaan.

De opruimdrang en laat op bed gaan en vroeg er weer uit hadden ervoor gezorgd dat ik s’ middags even plat moest.
Tussendoor had manlief heel schattig al het e.e.a. Verhuist voor me, wat aanvankelijk niet de bedoeling was i.v.m. zijn rug problematiek maar desondanks was ik daar heel blij mee.
Dat scheelde mij weer sjouwen en een stuk van mijn rust.

Woensdag.

Vandaag ging ik met Dylano naar schapen scheren kijken bij mensen uit Stavoren.
Rond de klok van 11 kwamen we aan en aanvankelijk mocht ik geen presentjes meenemen maar dat had ik stiekem toch gedaan als bedankje voor de gastvrijheid.
Ik ben daar zo mee opgevoed en vind het belangrijk dat als je bij vreemden of in ieder geval niet goed bekenden zo het erf op mag en hun privé terrein op mag dat je daar best even dankbaar voor mag zijn.
Dus een blik erwtensoep voor de heren en chocolade voor de dames.
Een kleinigheidje die wel een groot gebaar maakt.

Anyways terug naar het onderwerp.

We kwamen aan en reden zo met de kinderwagen de stal in, gelukkig had Dylano al eens eerder kennis gemaakt met schapen maar wel in een compleet andere setting.
De zeedijk in de open lucht of in een binnen stal met 125 schapen gelijk das wel een verschil die behoorlijk zijn impact had.
Dat was ook te merken want het eerste halfuur klemde hij zich helemaal aan mij vast en was de angst behoorlijk voelbaar, maar er was ook een bepaalde interesse voelbaar omdat hij maar aandachtig bleef kijken naar de schapen scheerder en de schapen zelf.
Een prachtig beeld die ik helaas niet heb kunnen vastleggen omdat ik een Selfie niet echt op zijn plaats vond.
Na een halfuur was behoorlijk ontdooid en liep hij zelfs bijna los door de stal heen in z’n schattige overal met snow boots.

schaoen scheren uitje

Na een uur merkte ik vermoeidheid en gingen we terug naar huis alvorens ik de baas de presentjes overhandigde als blijk van gastvrijheid en waardering.
Wel stelde ik de vraag of we eens terug mochten komen als er lammetjes waren en dat mocht.
Over ongeveer 3 weken zouden dan de meeste schapen bevallen zijn en dan is het leuker voor de kleine man want hij vond de schapen nog wel wat eng, de 2 lammetjes die er stonden overigens niet.
Het was een schitterende dag die ik nog lang zal koesteren.
Zijn gezicht, zijn emoties, hoe vrij hij daar was en één met de dieren en natuur, heerlijk vond ik dat.
Ik hoop dat we dat van het zomer vaker kunnen doen weer op de zeedijk, lekker wandelen en schaapjes voeren en aaien.
Je snapt al hij sliep tussen de middag ook als een roosje.

S’ avonds kwam heit eten omdat hij in zijn huis weinig tot nagenoeg geen meubels meer heeft i.v.m. De verhuizing.
Dat vond ik zelf niet z’n aantrekkelijk gezicht en zij dus dat hij wel bij ons kon eten en zo geschiede.
Ik had heit ook in geuren en kleuren verteld van het schapen uitje en gezien de pake van manlief een schapenboerderij had was dit een beeld van herkenning voor hem en was het net alsof hij zijn eigen zoon weer terug zag op de boerderij.
De verhalen vloeide tijdens het eten en na het eten heeft hij nog even Dylano geleerd hoe om te gaan met fictief gereedschap die het mannetje weer van iemand had gekregen.
Zo dankbaar ben ik voor de mensen die ons elke keer weer de leukste dingen geven, zoals bijvoorbeeld zijn tafel en stoeltjes die nu zijn hoekje vormen.

Resterende dagen van de week.

De rest van de week was het vooral lekker bank hangen niet teveel op de hals nemen af en toe er even uit maar vooral niet teveel willen doen.
De noodzakelijke dingen werden gedaan maar door het belabberde weer hebben we ook niet veel andere leuke dingen kunnen ondernemen.

Vrijdags moest ik nog met Dylano naar de kinderarts in het ziekenhuis, waar ik samen met Mem (schoonmoeder van man liefs kant) heen ging.
Heel fijn als je wat back-up hebt die je verhaal net even kan versterken als dat nodig is of je gerust kan stellen als het wel iets is waar je aanvankelijk niet aan had gedacht.
Alles bleek goed te zijn maar kregen we wel soort vezelpulp poeder mee die moesten gaan gebruiken om de ontlasting dunnen te maken op het moment dat het nodig is.
Ik ben er al wel uit dat poffertjes en pannenkoeken iets zijn waar hij deze poeder vaker bij nodig zal hebben.
Ik weet dat Dylano dat namelijk heerlijk vind maar er ook ontzettend last van krijgt, dus zal deze poeder daar zeker goed aan doen.

Dat was het alweer voor deze week,
Graag tot de volgende weekblog!

Liefs Story of a New M♥M.

veel-liefs

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: